Zostało zaproszonych sporo osób z całej Irlandii. Przybyło prawie 50 osób. Z Dublina, Limericku, Galway czy Portlaoise. Swoją obecnością zaszczycił również Ambasador Tadeusz Szumowski.

Celem Zjazdu było przede wszystkim:

• poznanie się, wymiana informacji i kontaktów
• identyfikacja potrzeb i wyzwań stojących przed Polakami w Irlandii i grupami działającymi na ich rzecz
• zainaugurowanie programu szkoleń i wsparcia dla polonijnych grup

Cały program można obejrzeć na odświeżonej przez mnie stronie Forum Polonia. Przeprowadzono szereg ciekawych szkoleń, wykładów i warsztatów nt. problemów napotykanych przez organizacje polonijne, organizowania networkingu między organizacjami czy pozyskiwania grantów na prowadzenie i rozwijanie nowych projektów.

Powstało również forum dyskusyjne dla ludzi współpracujących w rach Forum Polonia. Forum można znaleźć pod adresem www.forum.forumpolonia.org. Pomysłodawczynią forum była Beata Molendowska wraz z MyCork. Wykonawcą byłem nieskromnie ja.

Od 31 stycznia Dublin City Council wprowadził dość poważne ograniczenia prędkości na większości ulic w centrum miasta Dublina. W ścisłym centrum dozwolona prędkość to tylko 30 km/h.

Czy te ograniczenia przełożą się na bezpieczniejsze poruszanie się po mieście? Pewnie tak, ale z pewnością nie usprawni w nim ruchu kołowego. Już teraz poruszanie się po centrum to prawdziwa katorga. Czasami i tak prędkość 30km/h nie jest w ogóle przekraczana.

Więcej informacji na ten temat jak i spis ulic objętych ograniczeniem można znaleźć na stronie Dublin City Council.

Nowy rok przed nami, święta i sporo wolnego za nami. Niektórzy jeszcze mają wolne. Mam na myśli dzieci i wszystkich się uczących. Szkoły zamknięte do czwartku czyli do 13 stycznia. Masakra jakaś.

Tak, wiem, kilka centymetrów śniegu, trudne warunki na drogach, brak umiejętności jazdy po śniegu. Paraliż kraju. Dosłownie.

Żeby nie było tak całkiem pesymistycznie, to macie tu ode mnie listę dni wolnych na obecny rok. W tym roku tylko 9 dni wolnych. W zeszłym było ich 11. Recesja. Następny wolny dzień dopiero w marcu na Św. Patryka. Daleko. Jakieś plany na tegoroczne wakacje?

• 1 stycznia – Nowy Rok
• 17 marca – Dzień Św. Patryka
• 5 kwietnia – Lany Poniedziałek (śmigus dyngus)
• 3 maja – Bank Holiday
• 7 czerwca – Bank Holiday
• 2 sierpnia – Summer Bank Holiday
• 25 października – Halloween
• 25 grudnia – Boże Narodzenie
• 26 grudnia – Dzień Św. Szczepana

II Seminarium nt zakładania i prowadzenia działalności w Irlandii

Ta coroczna, w większości plenerowa i darmowa, impreza przyciąga turystów z całego świata (ok. 250 tyś.) i jest doskonałą okazją do zapoznania się kulturą, sztuką, muzyką i kulinariami innych narodowości żyjących obok siebie w tym małym przecież kraju. Tegorocznym hasłem przewodnim jest the world to our doorstep (świat u naszego progu). Gościem tegorocznej edycji Festiwalu Kultur będzie m.in. Kapela Ze Wsi Warszawa.

Jeśli jeszcze nie masz planów na najbliższy weekend, to polecam odwiedzić to jedno z największych wydarzeń kulturalnych Irlandii. Więcej informacji można znaleźć na stronie festiwalu www.festivalofworldcultures.com. Szczegółowy plan można pobrać tutaj (plik .pdf – 4.4 MB).

Jeśli również i Ty wybierasz się do Dun Laoghaire, to daj znać. Chętnie poznam osobę, która ma podobne zainteresowania do moich. Do zobaczenia!

Dyplom za pomoc przy wyborach do Parlamentu Europejskiego

Otóż wszystkie samochody ciężarowe w całej Unii Europejskiej muszą być wyposażone w tachografy, które rejestrują przebieg pracy kierowcy. W starszych wersjach tachografów używało się okrągłych tarcz, na których wspomniane urządzenie nanosiło różne dane, np. prędkość poruszania się samochodu. Nowe ciężarówki wyposażone są już w elektroniczne tachografy i do tych urządzeń niezbędna jest cyfrowa karta, wyglądająca jak ta poniżej.

Karta do elektronicznego tachografu

Aby otrzymać kartę kierowcy należy wysłać na adres:

Road Safety Authority
Standards and Enforcement Division
Clonfert House
Bridge Street
Loughrea
Co. Galway

• wypełniony i podpisany przez funkcjonariusza Gardy wniosek (do pobrania tutaj – plik pdf, 619 kB)
• zdjęcie paszportowe
• potwierdzenie opłaty wniosku (np. Postal Order, kwota €50)
• kopię prawa jazdy
• kopię dowodu tożsamości (np. paszport)
• potwierdzenie irlandzkiego adresu (tylko dla osób, które nie posiadają irlandzkiego prawa jazdy)

Po ok. 3 tygodniach otrzymamy pocztą własną kartę wielkości karty kredytowej z mikroukładem. Więcej informacji można otrzymać na stronach RSA, pod nr tel. 091 872600 lub pod adresem email: digitaltacho@rsa.ie.

Phishing w banku AIB

Jak widać przestępcy są na bieżąco, bo wykorzystali moment gdy AIB wprowadza całkiem nowy system zarządzania kontem przez internet. W prawdzie ten fakt jest dość mocno reklamowany już w starym systemie dużym bannerem.

Jak na porządny bank przystało AIB wie o tym fakcie i w nowym systemie informuje o tym żeby nie otwierać tego typu wiadomości i nie klikać w żadne linki.

Wiadomość ostrzegawcza od AIB

Strzeżcie się takich emaili aby nie pozbyć się własnych oszczędności w tak trywialny sposób. Bo Irlandia kryzysem stoi i może nie być już możliwości odrobić straty.

Paul & Simon - polski warsztat samochodowy

Na pierwszy rzut idzie warsztat samochodowy. Prowadzą go Paul i Simon. Angielskie imiona sugerują, że nie są to Polacy. Jednak zapewniam, że ja spotkałem tam Pawła i Szymona, a zmienione imiona zapewne pomagają przy kontaktach z irlandzkimi klientami.

Warsztat prowadzi usługi z zakresu:

• przeglądów pojazdów
• naprawy z zakresu mechaniki
• naprawy z zakresu elektryki
• naprawy ślusarskie
• naprawy spawalnicze
• wymiany opon i wulkanizacji
• holowania pojazdów

Ja z kolei miałem problem z tłumikiem w Seicento. Rura wydechowa urwała się tuż przed ostatnim tłumikiem i powstał problem. Po zasięgnięciu porady u lokalnego szamana okazało się, że w tych modelach fiatów tłumik i rura tworzą całość i nie wymienia się ich osobno, a cena za całość sięgała prawie €200. Jako Polak pomyślałem żeby to pospawać. Jednak irlandzkie warsztaty nie mają w swojej ofercie takiej usługi. W Irlandii tłumik się wymienia na nowy i koniec.

Z pomocą przyszedł właśnie Paul & Simon. Chłopaki ocenili szkodę i powiedzieli, że materiał w miejscu urwania jest jeszcze na tyle solidny, że bez problemów da się to połączyć metodą spawania i będzie działać. I rzeczywiście działa. Od naprawy minęły już 3 miesiące, a tłumik się trzyma.

Powyższy warsztat samochodowy możecie znaleźć w rejonie Blanchardstown. Dokładny adres to Base Business Park Block A, Unit 10, Damanstown Road, Mulhudart, Dublin 15. Bezpośredni kontakt można uzyskać pod numerami tel. 0857 439 053 lub 0851 276 412 oraz pod adresem email service@psmoto.com. Więcej szczegółów o warsztacie znajdziecie pod adresem www.psmoto.com.

Tym razem zapraszam wszystkich zainteresowanych tematem prowadzenia własnej działalności w Irlandii na dwa kursy. Pierwszy odbędzie się 18 maja i będzie nt. pisania biznes planu. Z kolei drugi kurs obejmował będzie zakres podstaw księgowości i odbędzie się 30. maja. Za obu kursami stoi również Polski Express. Tym razem już bez Ambasady. Tym razem kursy są płatne.

Kurs Business Plan

Start: środa 28 maja 2009, godz. 19.00 (2 zajęcia x 2 godziny)
Koszt: 80 euro

Zagadnienia:

• zasady konstrukcji Business Planu – niezbędne informacje, kolejne części, czego unikać a co koniecznie ująć
• czego oczekiwać mogą potencjalni inwestorzy oraz doradcy finansowi
• możliwości dofinansowania twojej firmy (granty, pożyczki, inwestycje)
• nauczymy cię, jak przygotować kolejne etapy: prognozy finansowe, prezentację firmy, badania rynku etc.

Kurs Podstawy Księgowości

Start: sobota 30 maja 2009, godz. 10.00 (3 godziny)
Koszt: 50 euro

Zagadnienia:

• rozliczenia podatkowe oraz VAT;
• koszty firmy i możliwość ich odliczania wydatków (samochód, koszty biura etc.);
• proste rady, jak legalnie płacić mniejsze podatki;
• zestaw materiałów pomocniczych dla kursantów – prowadź własną księgowość i zaoszczędź na wydatkach

Zapisy: 086 888 2142 lub: 01-818 26 47
E: biznes@polishexpress.net

Ja chyba polecę. Przynajmniej na ten kurs o podstawach księgowości. Wiedza się przyda przy prowadzeniu dokumentów w mojej firmie. Może ktoś z Was również się wybiera? Miło będzie poznać innych polskich biznesmenów ;)

Na konferencji omówiono tematykę mobilizacji imigrantów z punktu widzenia działań podjętych przez rząd irlandzki, władz lokalnych na przykładzie Dublin City Council, przez partie polityczne oraz grupy mniejszości narodowych tj. Forum Polonia.

Bryn Fanning, profesor w katedrze Polityki Społecznej UCD zwrócił uwagę na to, jak różnice w działaniu systemu politycznego w kraju pochodzenia mogą wpłynąć na zaangażowanie emigrantów w politykę w Irlandii. Profesor zauważył, że rejestracja wyborców jest pierwszym krokiem do politycznej integracji migrantów i podkreślił, że istnieje wiele przeszkód, które ograniczają ten proces. Powiedział: “W tych wyborach kilka partii aktywnie wyszło do nowych społeczności i wyselekcjonowało kandydatów- imigrantów. Pokazuje to, że partie chcą mieć ich w swoich szeregach bo wierzą, że lokalna społeczność będzie na nich głosować.”

Cormac O’Donnell zwrócił uwagę, że co najmniej 16% populacji Dublina Centralnego stanowią imigranci. W 5 na 6 okręgach wyborczych są oni w większości. Powiedział: “Istenieje ogromny potencjał rozwoju ustawodastwa oraz wpływu na to co sie dzieje, na szczeblu lokalnym. Nie jest w porządku, jeśli imigranci nie są proporcjonalnie reprezentowani w komitetach społecznych”. Zasugerował polskim kandydatom aby zachęcali swoje władze lokalne do rozwoju polityki i integracji.
 
Kandydaci zgodnie wyrazili opinię, że są w stanie zaproponować rozwiązania które się sprawdziły w Polsce, a nie są tak popularne w Irlandii, np. prowadzenie zajęć harcerskich, placy zabaw dla dzieci, miejsca aktywnego wypoczynku. Podkreślono też znaczenie organizowania lekcji nauki angielskiego dla obcokrajowców.

„Obecność imigrantow w szeregach partii nie tylko pozwala na reprezentowanie głosu imigrantów, ale również pozwala władzom lokalnym być lepiej poinformowanymi o tym segmencie społeczeństwa ” – powiedziała Kirsi Hanifin, oficer polityczny d/s integracji z Labour Party.

Emilia Marchelewska, koordynator kampanii informującej o wyborach ’Daj Głos’ powiedziała: “Udział Polaków w irlandzkich wyborach lokalnych jako wyborcy i kandydaci da nam szansę na lepszą komunikację z osobami podejmującymi decyzje. Obecność na konferencji gości takich jak prof Bryan Fannig, Eoin Ryan, Gay Mitchell, Cormac O’Donnel, kandydatów i zainteresowanie wykazane przez największe irlandzkie media wskazuje, jak istotne jest wykazanie inicjatwy przez mniejszość polską.”

Konferencja zakończyła się wykładem historycznym „20 lecie upadku komunizmu w Polsce i w Europie Wschodniej” przygotowanym przez Irish-Polish Society przy współpracy Ambasady Polskiej w Dublinie. Wykład poprowadziła dr Jacquelin Hayden z Trinity College w Dublinie.
Zorganizowana przez Forum Polonię konferencja pozwoliła bliżej przyjrzeć się korzyściom jakie płyną z udziału w wyborach lokalnych dla społeczności migrantów, w tym polskiej, a także zaprezentować polskich kandydatów, którzy zdecydowali się na startowanie w wyborach i aktywistów, którzy działają w strukturach partii politycznych. Organizatorzy mają nadzieję w ten sposób zwrócić też uwagę opinii publicznej, że druga co do wielkości mniejszość narodowa świadoma jest swego miejsca w Irlandii, chce się jeszcze bardziej włączyć w codzienne życie kraju, wziąć na siebie część odpowiedzialności za przyszłość swojej nowej ojczyzny.

Forum Polonia jest platformą współdziałania przedstawicieli polonijnych organizacji, mediów oraz osób zaangażowanych w projekty dotyczące mniejszości polskiej i społeczeństwa Irlandii (www.forumpolonia.org).

Wiecej informacji:
Emilia Marchelewska emilia.marchelewska@gmail.com; 00353 872921834
Barnaba Dorda: bdorda@siptu.ie, 00353 872915591

A tymczasem zapraszam na krótki filmik kolegi Rafała, który skakał tu razem ze mną w Irlandii. Obecnie obcuje z Amerykanami na Florydzie i skacze w zestawie czyli jako tandem pilot. Ale mu się niezła blondyna trafiła. Pozazdrościć… ;)

Aby wziąć udział w seminarium należy się zarejestrować pod adresem email: promotion.dublin@trade.gov.pl. Więcej informacji można uzyskać w WPHiI w Ambasadzie RP w Dublinie (tel. 01 269 13 70) lub w Polskim Expressie (tel. 01 818 26 47). Uczestnictwo w seminarium jest bezpłatne. Szczegółowy plan można pobrać pobrać tutaj (j. angielski, plik pdf, 294.3 kB, ściągnięto 77 razy).

Seminarium odbędzie się w sobotę 4 kwietnia 2009, od 10.00 – 13.30 w Grand Canal Hotel w Ballsbridge (Dublin 4).

Lista omawianych zagadnień

• Przedsiębiorstwa etniczne w Irlandii
• Formy prawne prowadzenia działalności w Irlandii, zakładanie firmy w Irlandii
• Podatki oraz prowadzenie księgowości
• Dostępna pomoc finansowa dla przedsiębiorców w Irlandii (County Enterprise Board, Banki, First Step)
• Poza finansowe formy wsparcia
• Prezentacja polskiej firmy działającej w Irlandii

Trudniej opisać, łatwiej pokazać.Zatem prezentuję Wam kilka zdjęć, jakie udało mi się uchwycić w ten szczególny na wszystkich Irlandczyków dzień – 17. marca. Moje ulubione miejsce robienia zdjęć, to koniec parady. Gdzie nie ma ludzi, gdzie wszyscy już odetchnęli z ulgą, że to już koniec i chętnie pozują do zdjęć. Nigdzie indziej nie zrobimy tak dobrych zdjęć jak tam.

Zapraszam do oglądania, zachwycania się moim dziełem i oczywiście do komentowania! Wkrótce również udostępnię podcast z tej samej okazji. Które zdjęci podoba się Wam najbardziej?

Przynajmniej tak jest w Dublinie. W innych miastach też jest podobnie? Aż głupio się przyznać, ale nie wiem. Nigdy nie byłem na tych obchodach w innym miejscu jak w Dublinie.

Choć paradoksalnie najlepsza, największa i najstarsza parada jest w Nowym Jorku.

A o to co nas czeka w tym roku:

Przygotuj się na mieszankę wybuchową rozrywki i licznych wydarzeń kulturalnych, oraz dużo dobrej zabawy na festiwalu Św. Patryka w 2009 roku. Sześciodniowy festiwal wypełnią różnego rodzaju występy i spektakle o charakterze otwartym. Ulice wielu irlandzkich miast i miasteczek tradycyjnie wypełni muzyka, a wśród uczestników zapanuje, właściwy temu narodowemu świętu, radosny nastrój. Choć czasy nie najłaskawsze i pora “zacisnąć pasa”, Irlandczycy jak mało kto potrafią zatroszczyć się o dobrą darmową rozrywkę. A zatem: DARMOWA ZABAWA to hasło przewodnie tegorocznego festiwalu.

Tematem festiwalowej parady w 2009 roku, nie bez powodu uczyniono mantrę: Niebo jest Granicą. Program festiwalu pęka bowiem w szwach od licznych atrakcji, takich jak: występy teatrów ulicznych, tradycyjna oraz współczesna muzyka irlandzka, taniec, spektakle, kabarety, filmy, warsztaty języka irlandzkiego, gry i zabawy rodzinne (poszukiwanie skarbu) i oczywiście najwspanialsza na świecie Parada w Dzień Św. Patryka.

MUZYKA

Wtorek, 12. marca
SONAS: Kíla i Goście Specjalni
Miejsce: Vicar Street, Dublin
Godzina: 20.00
Wstęp: od €25
Bilety: www.ticketmaster.ie

Korzeniami sięgając tradycyjnej muzyki irlandzkiej, zespół Kíla cechuje się silnym, wręcz perkusyjnym brzmieniem wokalu oraz cudownymi melodiami, dla których zastosowano rytmiczny podkład. Zespół stworzył wyróżniający się styl muzyczny, będący fuzją tradycyjnej muzyki irlandzkiej z eklektyczną mieszanką muzyczną, inspirowaną wpływami z całego świata. Kíla ma na swym koncie jak dotąd osiem nagrań. Ich spektakularne występy na żywo podbiły serca widowni na całym świecie. Na festiwalu grupa wystąpi jako część Sonas w towarzystwie gości specjalnych.

Wtorek, 17 marca
Wydarzenie: Seàn Keane; The Irish Scattering (Irlandzkie Rozproszenie)
Miejsce: National Concert Hall
Wstęp: od €18 do €35
Rezerwacja biletów: Tel: 014170000 lub na www.nch.ie

Seàn Keane z towarzyszeniem najlepszych irlandzkich muzyków tradycyjnych i tancerzy, przedstawią Seàn Keane; The Irish Scattering – muzyczną podróż w czasie, upamiętniającą doświadczenie bycia Irlandczykiem na emigracji.

KULTURA I ROZRYWKA

Poniedziałek, 16 marca
Głosy w dyskusji: Old Nation New Dream (Stary Naród, Nowe Marzenia)
Miejsce: Liberty Hall, Dublin 1
Godzina: 18.30
Prowadzenie i patronat medialny: Czasopismo The Dubliner, w ramach Festiwalu Św. Patryka
Wstęp wolny

W wieczór poprzedzający Dzień Św. Partyka odbędzie się dyskusja panelowa na temat: Na ile irlandzka jest Irlandia? Czasopismo The Dubliner, będące gospodarzem wieczoru, zaprosiło do niej znane postaci ze sfery publicznej. Wspólnie z przybyłymi zastanowią się one nad szeregiem kwestii; dla przykładu: na czym współcześnie polega bycie Irlandczykiem, a także jakie elementy tradycji irlandzkiej powinno się celebrować rok rocznie w Dzień Św. Patryka. Zebrani postarają się odpowiedzieć na pytanie: W jaki sposób nasze opinie na temat irlandzkiej tożsamości, przekładają się na rzeczywistość współczesnej Irlandii?

Ograniczona ilość darmowych biletów wstępu na tę niecodzienną imprezę, dostępna będzie za pośrednictwem czasopisma The Dubliner. Rejestracja drogą elektroniczną na www.thedubliner.ie

GaelSpraoi
Przez cały czas trwania festiwalu
Miejsce: różne miejsca w Centrum miasta
We współpracy z: Foras Na Gaeilge & Raidio na Life
Wstęp: zależnie od wydarzenia
Szczegółowy program na www.stpatricksfestival.ie

GaelSproi oferuje szeroką gamę imprez dla wszystkich grup wiekowych, poczynając od kabaretów, poprzez céilí (tradycyjne tańce irlandzkie), wycieczki, warsztaty językowe oraz wiele innych atrakcji. Jest to wspaniała szansa, aby świętować Festiwal Św. Patryka po irlandzku i przy okazji przybliżyć sobie irlandzką kulturę. Przyjdź koniecznie! Przygotowaliśmy coś dla każdego!!! Bain triall as, bain (Gael)spraoi as!

Comedy@The Festiwal
Czwartek, 12 marca/ Piątek, 13 marca, Sobota, 14 marca 2009
Wydarzenie: Best of the Fest
Miejsce: The Laughter Lounge, Eden Quay, Dublin 1
Wstęp: Bilety w cenie €25; dla studentów, we czwartek za połowę ceny (€12.50)
Godzina: 19.00- wejście; rozpoczęcie programu o 20.30
Szczegółowe informacje na temat kupna biletów:
Kasa biletowa 1800 Comedy; tel. 266339; dla osób dzwoniących z zagranicy tel. +35318783003
boxoffice@laughterlounge.com
groups@laughterlounge.com

The Laughter Lounge zwrócił się z prośbą do swych gości, aby dokonali wyboru spośród najpopularniejszych i najzabawniejszych irlandzkich komików w 2008 roku. Zagłosowało ponad 2000 fanów, dzięki czemu możliwe było wyłonienie 5 osób, które w mistrzowski sposób bawią swą publiczność. Zwycięzcy plebiscytu wystąpią wspólnie w czasie trzech weekendowych wieczorów. Występy odbędą się w ramach festiwalowego “The Best at the Fest”, w Laughter Lounge, w Dublinie.

FILM

Sobota, 14 marca
Darby O’Gill and the Little People. Wprowadzenie: reżyser filmowy Jim Sheridan
Miejsce: Irish Film Institute
Godzina: 17.00
Bilety: od €7
Bilet rodzinny, dostępny w dwóch wariantach: dwoje dzieci i dwoje dorosłych, lub troje dzieci wraz z jedna dorosłą osobą; cena biletu: €20
www.ifi.ie / 01-6793477

Irish Film Archive zaprezentuje film W. Disney’a: Darby O’Gill and the Little People. Znany irlandzki reżyser filmowy Jim Sheridan na wstępie wyjaśni, dlaczego ta rubaszna opowieść, osadzona w królestwie niesfornych małych stworków (leprechauns), pozostaje dla niego “irlandzkim” filmem wszech czasów.

POKAZY

The National Lottery Skyfest, Waterford City
Miejsce: The Quays, Waterford City
Godzina: 18.30 – 20.30
We współpracy z The National Lottery I 2FM
Wstęp wolny

Zapierający dech w piersiach pokaz fajerwerków odbędzie się nad rzeką Suir (Waterford City). Tysiące widzów zgromadzi się na nabrzeżu, by obejrzeć ten niesamowity pirotechniczny muzykal, w którym olśniewające kolory i efekty wybuchowe zaaranżowano, tak aby współgrały z podkładem muzycznym, perfekcyjnie dopracowanym przez Marc’a McCabe’a. Wieczór rozpocznie się występem grupy Kíla, słynącej z oryginalnych i pełnych pozytywnej energii performansów.

IMPREZY RODZINNE

Piątek, 13 marca i Sobota, 14 marca
Wydarzenie: The Spheres @ Docklands
Miejsce: Grand Canal Square, Docklands, D2
Godzina: 18.30 i 20.00
Wstęp wolny
Organizacja: St. Patrick’s Festival i Dublin Docklands Development Authority, we współpracy z Today FM
Szczegóły na stronach: www.stpatrickfestival.ie / www.dublindocklands.ie

Światowej sławy grupa o nazwie Strange Fruit, przybyła z Melbourne (Australia), zaprezentuje performans, będący połączeniem teatru, tańca oraz akrobacji cyrkowych. W Spheres ośmiu wykonawców, zawieszonych na gigantycznym oświetlonym okręgu, odegra przed oczyma widzów olśniewające i jedyne w swoim rodzaju przedstawienie. Będzie to jedno z najbardziej spektakularnych wydarzeń festiwalu.

Sobota, 14 marca
Wydarzenie: Denny Treasure Hunt (Denny Na Tropie Skarbu), Dublin City Centre
Miejsce: Rejestracja w City Hall, Dame Street
Godzina: Rejestracja od 10.00 do 13.00
We współpracy z Denny i Q102
Wstęp wolny

Jeśli pasjonują Cię kryminały, tajemnicze okoliczności morderstw oraz filmy kryminalne, zaginione skarby i nierozwiązane zagadki, to Denny Treasure Hunt jest właśnie dla Ciebie!

Zachęcamy wszystkich super szpiegów, aby w ramach festiwalu Św. Patryka odważyli się wstąpić na szlak przygody i spróbowali wydobyć na światło dzienne wskazówki prowadzące do pewnych fascynujących faktów, dotyczących historii i współczesności Dublina. Obiecujemy mnóstwo dobrej i całkowicie darmowej zabawy! Rejestracja na stronie internetowej www.stpatricksfestival.ie

Niedziela, 15 marca
Wydarzenie: Denny Big Day Out
Miejsce: Merrion Square
Godzina: 12 w południe – 18.00
We współpracy z Denny i FM104
Wstęp wolny

W niedzielę dubliński Merrion Square zamieni się w centrum aktywności artystycznej, które podzielone na więcej niż 10 stref, zapewni rozrywkę dla każdego: od niemowląt po nastolatki. Artyści z Irlandii i wielu innych krajów, przygotowali mnóstwo atrakcji: niesamowite pokazy, warsztaty, przedziwne instalacje, teatr lalek, baśniowe opowieści, występy cyrkowe i wiele zabawnych gier…

Wtorek 17-go marca
St. Patrick Parade (Parada Św. Patryka), Centrum Miasta, Dublin
Miejsce: Rozpoczęcie przy Parnell Square, Dublin1
Godzina: 12 w południe

Kulminacyjnym i zarazem najbardziej oczekiwanym momentem festiwalu jest doroczna parada głównymi ulicami Dublina. W 2009 roku, przyświecającym jej mottem będzie mantra: Niebo jest Granicą. Słowa te w świetny sposób wyrażają skalę poczynań artystycznych, do których zaliczają się występy teatrów ulicznych, gigantycznych rozmiarów marionetki bawiące tłum, grupy tancerzy i orkiestry marszowe, specjalnie na tę okoliczność przybyłe z różnych części Irlandii oraz wielu miejsc na świecie. Tysiące zgromadzą się, aby uczestniczyć w paradzie osobiście. Ci zaś, którym nie będzie to dane, zapewne śledzić ją będą za pośrednictwem telewizyjnej transmisji na żywo w RTE1 oraz w internecie. Tegoroczna parada w Dublinie zapowiada się jako najbardziej okazała i najznakomitsza spośród wszystkich odbywających się w tym dniu, w wielu miejscach na całym świecie. Bilety na miejsca na trybunie głównej dostępne będą w internecie. Cena biletu €60.

Festival Funfair (Festiwalowe Wesołe Miasteczko)
Piątek, 13 marca, w godzinach: 18.00 – 23.00
Sobota, 14 marca, w godzinach: 11.00 – 23.00
Wtorek, 17 marca, w godzinach: 11.00 – 23.00
Miejsce: Merrion Square
Bilety – zależnie od wybranych atrakcji

Jeśli jesteś amatorem mocnych, podnoszących poziom adrenaliny wrażeń, koniecznie odwiedź festiwalowy lunapark! Czekać Cię tam będzie cała masa podniebnych atrakcji, a także jedyna w swoim rodzaju beczka śmiechu! Jeżeli zaś czujesz się lepiej stąpając twardo po ziemi, radzimy koniecznie spróbować szczęścia w rozlicznych grach sprawnościowych. Nie przegap tylko zapierającego dech w piersiach widoku z wysokiego na 45 metrów diabelskiego młyna!

Szczegółowy program znajdziemy na stronie www.stpatricksfestival.ie lub w języku polskim tutaj. Z tym, że polska wersja jest całkowicie nieczytelna. Sprawdźcie sami.

A Was jakie imprezy interesują i chętnie się wybierzecie? Ja przyznam szczerze, że zobaczyłbym The National Lottery Skyfest. Z tym, że trzeba jechać aż do Waterford. Kiedyś był w Dublinie.

Wymiana w rodzinnym kraju odpadała z przyczyn wiadomych. Podróż w tym celu miałaby się z celem. Wolałem mieć sytuację pod kontrolą. Pozostała mi wymiana na miejscu. Mogłem to zrobić tylko w jednym miejscu. W Wydziale Konsularnym Ambasady RP w Dublinie (4-8 Eden Quay, Dublin 1).

Aby można to było zrobić w powyższej instytucji, to trzeba się najpierw umówić wyłącznie telefonicznie (pod numerem 01 871 80 20) z miesięcznym wyprzedzeniem.

Przy wymianie potrzebne jest:

• poprzedni paszport
• jedno zdjęcie (wymagania nt. zdjęć)
• opłata w wysokości €106

Gdy już będziemy na miejscu należy wypełnić i złożyć wniosek. Wniosek można złożyć tylko osobiście. Opłaty można dokonać na miejscu. Więcej informacji nt. wymaganych dokumentów i opłat można znaleźć na stronie Ambasady.

Po miesięcznym dwumiesięcznym oczekiwaniu otrzymałem nowiutki, świeży i w dodatku biometryczny paszport. Korzystając z okazji paszport wymieniła również moja żona. Paszport jest ważny od daty złożenia wniosku, a nie od daty wydania.

Czy o czymś zapomniałem? A może chcesz o coś zapytać? Zatem zapraszam do zostawienia komentarzy poniżej.

Jest śnieg, jest mróz, są problemy na częściowo zasypanych i nieprzejezdnych drogach. Jest biało! Brakowało mi tej pory roku. Cieszę się, że choć na chwilę mogę ją poczuć tutaj.

Choć w tym kraju te leniwe opady to prawdziwa katastrofa. Brak umiejętności jazdy po śniegu, brak zimowych opon, brak sprzętu do utrzymania dróg. Wielkie opóźnienia na lotnisku z powodu ośnieżonych pasów startowych, kłopoty z zamarzającym śniegiem. Prawie klęska żywiołowa.

Biorąc pod uwagę, że w Irlandii cały transport opiera się na ruchu kołowym i lotniczym chwilami mogło się wydawać, że wyspa została sparaliżowana przez centymetr śniegu. Choć Polacy wyśmiewają się z nieporadności autochtonów, to tubylcy są lekko przerażeni. Ja się cieszę. Ale tak pozytywnie.

A tutaj proponuję kilka zdjęć z niezwykle rzadkiego zimowego krajobrazu Irlandii, które uwieczniłem w pobliskim parku.

Publikacja powstała w ramach projektu Crosscare Migrant Project, tworzonego nieprzerwanie od 1987 przez organizację Crosscare formalnie znaną jako Catholic Social Service Conference odpowiedzialną za pomoc m.in. emigrantom i ludziom z marginesu społecznego.

Zmiany do poprzedniej wersji obejmują przede wszystkim uaktualnienie informacji zawartych w pierwszej edycji oraz dodanie trzech nowych działów o historii Irlandii, systemie politycznym i kulturze.

Codzienne Życie w Irlandii jest źródłem wielorakich informacji. Można z niego skorzystać przed wyjazdem, w trakcie lub po przybyciu do Irlandii. Jeśli rozważasz przyjazd do Irlandii, skorzystaj z tego przewodnika koniecznie! Jeśli zdecydujesz się tu przyjechać, weź go ze sobą, gdyż może on się okazać bardzo przydatny nie tylko na początku Twojego pobytu, ale i na długo potem.

Ważniejsze zagadnienia poruszane w przewodniku to:

• Zakwaterowanie
• Szukanie Pracy
• Podatki i Bankowość
• Prawa Pracownicze oraz BHP
• Opieka Zdrowotna
• Formy Pomocy Socjalnej
• Emerytury
• Edukacja
• Transport Publiczny
• Kierowanie Pojazdem w Irlandii
• Głosowanie w Irlandii
• Rasizm i Dyskryminacja

Publikacja jest lekturą obowiązkową dla wszystkich tych, którzy myślą o wyjeździe do Irlandii w celach zarobkowych. Przewodnik w formie elektronicznej można pobrać tutaj (.pdf, 2.6 MB).

Ani ja ani Ula jeszcze tam nie byliśmy i właśnie zastanawiamy się jak miło spędzić ten czas. I stąd moja prośba do Was. Jakie ciekawe miejsca polecilibyście w tym mieście? Chodzi mi o miejsca warte zobaczenia i przy okazji miejsca z dobrym jedzeniem. Będziemy mieszkać w hotelu dość blisko koloseum, więc to miejsce jest już na naszej liście. Co polecacie jak na pierwszą wizytę w Rzymie?

Na pewno wybierzemy się do Watykanu i przy okazji do grobu Jana Pawła II. Mamy też jakiś przewodnik i pewnie coś znajdziemy. Jednak ja chciałbym usłyszeć Wasze opinie. Podpowiecie coś?

Co to jest NCT Test

Test sprawności technicznej pojazdu, któremu musi poddany każdy samochód osobowy starszy niż 4 lata. Test jest ważny 2 lata i wykonać go można tylko w autoryzowanych punktach na terenie całej Irlandii. W Dublinie są 3 takie punkty. W Ballymun, Fonthill i Deansgrange.

Zatem jeśli posiadasz samochód, musisz go poddawać co 2 lata powyższemu testowi. Lista sprawdzanych punktów Twojego auta jest dość długa i warto poświęcić chwilę aby dobrze przygotować pojazd i bezstresowo otrzymać taki oto dysk jak poniżej. Dla przykładu, mój samochód nie przeszedł testu za pierwszym razem, bo nie zdjąłem kołpaków z kół!

Najważniejsze punkty sprawdzane na teście:

• Układ hamulcowy
• Emisja spalin
• Koła i opony
• Światła
• Układ kierowniczy i zawieszenie
• Karoseria i podwozie
• Układ elektryczny
• Szyby i lusterka
• Układ napędowy
• Wnętrze pojazdu
• Układ paliwowy

Na stronie www.ncts.ie można znaleźć dokładną listę sprawdzanych punktów, listę autoryzowanych punktów kontroli oraz zabukować sobie datę i godzinę testu. Niezbędna jest do tego data pierwszej rejestracji samochodu, którą można znaleźć na drugiej stronie dowodu rejestracyjnego (Registration Certificate) w polu oznaczonym literą I.

Test kosztuje €49. Powtórka tylko €24 lub jest darmowa gdy ponowne sprawdzenie niedomagań pojazdu nie wymaga wjazdu na taśmę testującą i jest tylko wizualne. Powodzenia na teście!

Dysk potwierdzający zaliczenie testu NCT

Dlatego pomyślałem, że przyda się Wam spis wszystkich wolnych dni w 2009 roku. Ustawowo jest ich 11, ale w połączeniu z urlopem możemy wygospodarować dłuższy odpoczynek od pracy.

I oto jak kształtują się bank i public holiday days w nadchodzącym roku:

• 1 stycznia – Nowy Rok
• 17 marca – Dzień Św. Patryka
• 10 kwitnia – Wielki Piątek Wielkanocny
• 12 kwietnia -Niedziela Wielkiej Nocy
• 13 kwietnia – Lany Poniedziałek (śmigus dyngus)
• 4 maja – Bank Holiday
• 1 czerwca – Bank Holiday
• 3 sierpnia – Summer Bank Holiday
• 26 października – Halloween
• 25 grudnia – Boże Narodzenie
• 26 grudnia – Dzień Św. Szczepana

Macie już jakieś plany na przyszły rok? Zapewne tak. Podzielcie się, to może się przyłączę ;) Każdy lubi planować. Ja opuszczam Irlandię na kilka dni już w styczniu. Ale o tym już wkrótce.

Ten rok był niepowtarzalny. Dużo zmian i nowości. Ożeniłem się, zmieniłem pracę, otworzyłem firmę, zacząłem nagrywać podkast i poznałem sporo ciekawych ludzi. Myślę, że ten rok można zaliczyć do najlepszych w moim życiu.

A zatem i Wam drodzy, najczęściej anonimowi (a szkoda), czytelnicy życzę wszystkiego najlepszego w te jedyne w roku święta i oby nadchodzący rok był dla Was również wyjątkowy jak dla mnie obecny. Życzę Wam spełnienia marzeń (czyż nie po to żyjemy?) i oby ten nadchodzący 2009 nie był gorszy od obecnego!

A na koniec żeby nie było aż tak nostalgicznie przedstawiam Wam mały rysunkowy żarcik ;) Marry christmas!

Członkowie Forum Polonia spotykają się co kilka tygodni i postanowili, że na razie będą działać nieformalnie aby sprawdzić się w boju. Wykrystalizowała się stała grupa ludzi, którzy przychodzą na spotkania regularnie i chcą działać. Ciągle pojawiają się nowe osoby. Ty również możesz się przyłączyć.

Pod adresem www.forumpolonia.org ruszyła strona internetowa, która informuje o wszelkich działaniach irlandzkiej polonii i o aktywności FP.

Wybory lokalne

Najnowszą priorytetową inicjatywą FP jest rozpropagowanie wiedzy o nadchodzących wyborach lokalnych w Irlandii w 2009 roku oraz nakłonienie polskiej społeczności do wzięcia udziału w głosowaniu. Każdy, kto mieszka w Irlandii od co najmniej 1 września 2008 może wziąć udział w tych wyborach zarówno jako kandydat oraz jako głosujący. Warunkiem koniecznym przystąpienia do głosowania jest wcześniejsza rejestracja w rejestrze wyborców oraz ukończone 18 lat w dniu wejścia w życie rejestru wyborców (15 lutego 2009). Więcej informacji można znaleźć na stronie Głosuję w Irlandii.

Głosując w wyborach masz szansę realnie wypływać na to, jak ci się mieszka w twojej okolicy.

Co możemy zyskać głosując w wyborach? Przede wszystkim prestiż i uznanie w oczach autochtonów. Jeśli Irlandczycy zobaczą, że nam Polakom zależy na przyszłości tej wyspy zapewne inaczej będą patrzeć na imigrantów znad Wisły.

Możemy również wprowadzić własnych ludzi (czytaj Polaków) do władz lokalnych, a tym sposobem będziemy mieć wpływ na to co będzie się działo w okół nas samych.

Moim zdaniem same plusy! Czy ktoś zna jakieś minusy? Czekam na nie w komentarzach.

P.S. Jeśli macie więcej podobnych zdjęć z Irlandii, to chętnie je dodam do powyższej galerii.

Na pierwszy ogień poszedł blog Piotra. No i od razu możemy zobaczyć o czym pisze Piotr. Oczywiście zaskoczenia nie było. Jako mieszkaniec Corku – autor pisze o Cork :)

Następnie przeanalizowałem blog Arka. Arek pisał różnie, ale przeważającymi tematami była oczywiście Irlandia.

W moim przypadku sytuacja wygląda zgoła inaczej. Niby staram się pisać o Irlandii, ale analiza pokazała, że też piszę o Cork? Hm, czasami piszę, ale żeby w większości przypadków. Poniższy zrzut pokazuje jeszcze coś innego. Używam za dużo zaimków i spójników ;)

A owe tajemnicze narzędzie, to generator chmurek najczęściej używanych słów wordle.net. A Twoja strona jaką będzie mieć chmurkę? Zapraszam do zabawy!

Kodeks, w plikach .pdf, można pobrać w języku angielskim, irlandzkim, chińskim i rosyjskim. Nie zapomniano także o największej mniejszości narodowej w Irlandii – Polakach.

Stronę, tylko w języku angielskim (dlaczego nie w innych?) podzielono na 7 sekcji:

• Twoje prawo jazdy i samochód
• Przepisy drogowe
• Wypadki, pomoc Policji i punkty karne
• Przepisy dla pieszych, rowerzystów i motocyklistów
• Zachowanie się w ruchu
• Znaki drogowe
• Inne pomocne źródła

Dodatkowo na stronie można znaleźć cały kodeks w plikach audio oraz najważniejsze aspekty poruszania się po drogach w formacie video. Niestety też tylko w j. angielskim.

W sekcji polskiej znajdziemy tylko tłumaczenie w plikach .pdf. Dobre i to. Tłumaczenie nie zawiera też spisu treści i część 3. przetłumaczona jest tylko po części.

Dziwne dla mnie jest też to, że każdy rozdział jest w osobnym pliku. I tak jeśli ktoś chciałby przeczytać całość zmuszony jest do pobrania aż 31. plików. Jest to co najmniej uciążliwe.

Jednak ja postanowiłem to “poprawić” i tutaj (.pdf, 6.4 MB) można pobrać cały kodeks w jednym pliku. Ponadto dodałem tłumaczenie spisu treści. Wszelkie podziękowania należy zostawiać w komentarzach ;)

Organizatorem i pomysłodawcą “Rozmów…” jest Piotr Słotwiński – prezes Stowarzyszenia MyCork oraz autor bloga o Irlandii slotwinski.eu, dla którego inspiracją do organizacji spotkań były dublińskie Obiady Czwartkowe.

Sobotnie spotkania, które odbywają się co dwa tygodnie i za każdym razem towarzyszyć ma im zaproszony na tę okazję Gość Specjalny, jak pisze sam autor mają na celu:

…integrację Polonii w Cork, a jednocześnie są dobrą alternatywą na spędzenie wolnego czasu.

Miejscem spotkań jest założony w 1998 roku pub Franciscan Well Brewery, który jako jedyny w Cork sprzedaje własne piwo. Pub ten mieści się przy North Mall.

Rozmowy Niekontrolowane w Cork

Na inauguracyjnym spotkaniu, które odbyło się 19 lipca, Gośćmi Specjalnymi byli: dr inż. Tomasz Piwoński – naukowiec (fizyk) z Tyndall National Institute, oraz Ewa Rybka i Arkadiusz Zimoń – twórcy Polskiej Ligii Piłkarskich Szóstek w Irlandii.

Na drugim spotkaniu, które odbyło się 2 sierpnia, Gościem Specjalnym była Beata Molendowska – bibliotekarz, tłumacz i organizatorka imprez społeczno – kulturalnych, aktywnie działająca m.in. na Forum Aktywnych Polaków i w Library Association of Ireland, ponadto wspierająca m.in. kampanię MAMA, TATA…& MYSELF?, a pracująca w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Cork.

A za tydzień, 16 sierpnia o godz. 18, odbędą się już trzecie “Rozmowy…”. Gośćmi honorowymi będą dr Mariusz Kamionka – naukowiec, biochemik z University College Cork oraz Agnieszka Krauze (niektórym dobrze znana też jako Ginger) – założycielka Grupy Teatralnej FOKA, aktualna organizatorka “Obiadów Czwartkowych”, autorka bloga wspolskazana.blog.onet.pl oraz współprowadząca podcast Nie Tylko Dla Orłów.

Mi pozostaje tylko pogratulować Piotrowi genialnego pomysłu i życzyć aby pomysł spotkań się przyjął i zadomowił wśród Polonii w Cork.

W dniach 26-27 lipca br odbędzie się Bray Air Display 2008. Jest to doroczny cykl wystaw i pokazów organizowanych przez Bray Town Council.

Cała impreza odbywać się będzie zaraz przy samym Morzu Irlandzkim, na plaży właśnie w Bray, urokliwym miasteczku położonym kilka kilometrów na południe od Dublina.

Dostać się tam jest niezwykle łatwo korzystając z podmiejskiej kolejki DART, która wiezie nas z samego centrum irlandzkiej stolicy okalając całe południowe wyrzeże hrabstwa Dublin i Wicklow.

A zobaczyć m. in. będzie można:

• Samochody terenowe Land Rover G4 Challenge
• Samochody zabytkowe z Wicklow Vintage Car Club
• Pojazdy wojskowe Irish Army
• Okręty wojenne Irish Naval Service
• Samoloty Irish Air Corps
• Śmigłowce European Helicopter Academy
• I wiele innych

A to wszystko i o wiele więcej w powietrzu i na ziemi już jutro w Bray. Pogoda podobno ma być dobra więc warto będzie się wybrać. Aż sam jestem ciekawy jak to wszystko będzie się prezentować. Więcej informacji na stronie brayairdisplay.com.

Dodano 03.08.2008: Jako, że miałem blisko i interesuje mnie tematyka lotnicza byłem na pokazie. Muszę przyznać, że było całkiem interesująco. Było co podziwiać. A kilka zdjęć z pokazu znajdziesz w galerii.

Jak to przy tradycyjnym grillu bywa nie zabraknie pieczonej kiełbaski, sałatek i inne wyśmienitych smakołyków. Wstęp tylko €5 od osoby. Dzieci wchodzą za darmo.

Wielkie grillowanie poprzedzi otwarcie wystawy szkiców architektonicznych członka IPS – architekta Martina Reynoldsa.

Martin Reynolds urodził się w centrum późnogeorgiańskiego Dublina – na Leeson Street. Tu chodził do szkoły i tu do dziś mieszka. Studia architektoniczne ukończył w College of Technology przy Bolton Street. Przez wiele lat był wykładowcą part-time, wykonując jednocześnie różne projekty. M.in. był inicjatorem rekonstrukcji historycznej 200-letniej śluzy Boland’s Lock na Grand Canal.

Ostatnio Martin wielokrotnie podróżował do Polski oraz do Niemiec (do Berlina). Część z jego szkiców to owoce tych podróży. Dodam tylko, że oprócz Martina pojawi się wiele innych ciekawych ludzi kultury, których będzie okazja poznać.

Na dzień dzisiejszy promocja trwa tylko 3 dni. Od 15 do 17 lipca. Jednak śledząc uważnie stronę ryanair.com można zauważyć, że okres promocji co kilka dni się zmienia. Na promocji można zaoszczędzić po €20 na locie, czyli kupując bilet w dwie strony jesteśmy do przodu €40.

Oto niektóre warunki promocji:

• Czas promocji: 15-17 lipca 2008
• Czas podróży: 9 września 2008 – 28 marca 2009
• Wyłączone trasy:
  • 17/10/08 – 03/11/08 z/do Wielkiej Brytanii
  • 24/10/08 – 03/11/08 z/do Irlandii
  • 18/12/08 – 07/01/09 – wszystkie trasy
  • 12/02/09 – 23/0209 z/do Irlandii/Wielkiej Brytanii
  • 12/03/09 – 18/03/09 z/do Irlandii
• Wyłączenia: święta, przerwy szkolne, imprezy sportowe

W prawdzie okres Bożego Narodzenia jest wyłączony z promocji, ale jeśli ktoś szuka innego terminu, to można zaoszczędzić kilka euro. Tym bardziej, że taniej linie są coraz mniej tanie. Ja szukałem biletu na wrzesień. Oto co znalazłem:

Promocja na bilety lotnicze w Ryanair

To właśnie dlatego irlandzkie instytucje Departament Transportu (The Department of Transport) wraz z Zarządem Dróg (National Roads Authority) zdecydowały się na rozbudowę empiędziesiątki. Inwestycja jest warta ponad 1 milion euro, a droga będzie odnowiona na odcinku 31 km. Prace ziemne zaczęto już w 2006 roku i zgodnie z założeniami mają zakończyć się w 2010 roku.

Przebudowę podzielono na trzy fazy (mapka poniżej). Pierwsza obejmowała odcinek od punktu poboru opłat (Toll Plaza) do zjazdu na drogę N81. I ta część robót jest już w całości zakończona, nie wliczając w to rond z drogą N4 i N7 (Red Cow). Tam prace potrwają dłużej zważywszy na fakt, że ronda te są aktualnie całkowicie przebudowywane. W ten sposób powstaną tzw. skrzyżowania bezkolizyjne i ruch na tych przecięciach z M50 będzie odbywał się płynnie bez użycia sygnalizacji świetlanej jak to miało miejsce do tej pory.

Faza druga obejmuje poszerzanie północnej części autostrady (od Toll Plazy do drogi M1). Przebudowane zostanie również rondo nad autostradą M1. Równocześnie trwają prace na południowym odcinku od skrzyżowania z drogą N81 do zjazdu nr 14 (Sandyford).

Faza trzecia obejmowała rozbudowę na odcinku na północ od Toll Plazy do ronda z drogą N3. Ten odcinek zostal oddany do użytku już wiosną 2008.

Fazy rozbudowy autostrady M50 w Dublinie

Pozostaje nadzieja, że po zakończonej modernizacji płynność ruchu na autostradzie M50 zostanie przywrócona do normalności, zważywszy na fakt, że każde przekroczenie punktu poboru opłat kosztuje nas €2 nawet w czasie remontu.

Reprezentacja Artystów Polskich została powołana do życia we wrześniu 1999 roku. Konsekwencją działalności drużyny było powołanie do życia Art Sport Fundacji, której celem jest niesienie pomocy najbardziej potrzebującym dzieciom. Działalność Art Sport Fundacji koncentruje się na organizacji meczów z udziałem Reprezentacji Artystów Polskich, z których dochód przeznaczany jest na cele charytatywne. Pragną też propagować model sportowego stylu życia. Zawodnicy broniący barw drużyny nie otrzymują żadnego wynagrodzenia. Założycielami Fundacji są: Ryszard Adamus, Piotr Kubiaczyk, Olaf Lubaszenko i Cezary Pazura. RAP w ciągu ośmiu lat swojego istnienia stała się niezwykle popularna w całym kraju. Drużyna rozegrała przeszło 100 meczy w całej Polsce oraz kilkanaście międzynarodowych. W ubiegłym roku brała udział w Międzynarodowym Turnieju Piłkarskim o randze Mistrzostw Świata Artystów, który odbył się w Sochi.

Warto dodać, że i ta impreza jest wydarzeniem charytatywnym. Całkowity dochód zostanie przeznaczony na pomoc polskim szkołom działającym na terenie Irlandii. Będą to szkoły w Dublinie, New Bridge i Cork.

Czy są szanse na wygraną polonijnych dziennikarzy? Szanse są zawsze. Dziennikarze już zaczęli treningi, co można zobaczyć poniżej: (video już niedostępne).

Jest również druga grupa. Jest też bardziej świadoma i zaawansowana w użytkowaniu komputera i eksploracji sieci. I tutaj wyróżniłbym jeszcze dwie podgrupy. Pierwsza to zagorzali zwolennicy wszystkiego co płatne i komercyjne. Oni używają tylko najdroższych (w ich oczach najlepszych) programów. Nie oznacza to, że wszystkie programy, które znajdziemy na ich komputerach są pozyskane drogą kupna. Wręcz przeciwnie. Dobrze są im znane miejsca w sieci gdzie można za darmo pozyskać wszelkie numery seryjne, keygeny, cracki, itp. Ale w ich głowach panuje jedno przeświadczenie: najdroższe jest najlepsze. To nie ważne, że po instalacji Photoshopa, będą korzystać tylko z 5% jego funkcji.

Druga podgrupa, to ci, którzy dobrze znają swoje potrzeby i wymagania. Oni świadomi swoich wyborów wybierają płatne programy tylko w ostateczności. To zwolennicy wolnego oprogramowania, tzw. open source. Zamiast Visty wybierają Linuxa, zamiast Photoshopa programu Gimp i z powodzeniem wystarczy im pakiet Open Office zamiast MS Office. Oni też pewnie wiedzą o wydaniu przez Mozzilę nowej wersji Firefoxa. Do jakiej grupy Ty należysz?

Ale Firefox Download Day był skierowany do wszystkich. Każdy, kto miał ochotę mógł wziąć udział w biciu rekordu Guinessa.

Dzięki wsparciu naszej niesamowitej społeczności ustanowiliśmy Rekord Świata w liczbie pobrań programu komputerowego w ciągu 24 godzin. Między 18:16 UTC dnia 17 czerwca 2008 roku a 18:16 UTC dnia 18 czerwca 2008 roku 8 002 530 osób pobrało Firefoksa 3. Mogą teraz one bezpieczniej i wygodniej korzystać ze stron WWW.

Na stronie www.spreadfirefox.com można dowiedzieć się więcej na ten temat oraz prześledzić mapę świata obrazującą ilość pobrań FF3 w poszczególnych krajach.

Ja również wziąłem udział w tej akcji. Uważam, że FF to jeden z najlepszych programów jakikolwiek stworzono. W końcu korzystam z niego kilkanaście razy dziennie. W dodatku jest całkowicie darmowy. A wykorzystując system dodatkowych wtyczek, możemy z niego wycisnąć o wiele więcej (niestety nie ma jeszcze wtyczki, która gotuje obiady, ale jestem dobrej myśli ;). A oto mój certyfikat:

Certyfikat pobicia rekordu Guinnessa

Korzystajcie z darmowych programów, bo naprawdę warto. Jest ich o wiele więcej niż myślicie. Szczególnie z programu spod czerwonej pandy.

Ponarzekam sobie

Tradycyjnie już zabrakło przedstawicieli polonijnej prasy. Widocznie nie są zainteresowani promowaniem ludzi aktywnych w Irlandii. A może wyczuwają w FAP konkurencję na swojej działalności?

Zabrakło również prowadzących ostatnie spotkanie: Magdy i Mariusza Duchniewiczów. A szkoda, bo prowadzenie pierwszego FAPu wyszło im całkiem zgrabnie.

Na drugie spotkanie, Ci którym się jeszcze bardziej chce od reszty chcących, mieli przygotować własne pomysły na rozwój FAPu. I niestety jak się okazało takowych nie było wcale! Nie no był jeden. Mój i Piotra Słotwińskiego vel Obywatela.

Pierwsze decyzje

Nasz wspólny pomysł (mój i Piotra) nie był wcale jakimś super wydumanym tworem. Był wręcz banalny. Bo skoro FAP ma działać, to trzeba o tym powiedzieć światu. A jak to zrobić nie istniejąc w Internecie?

I tym sposobem powstanie strona internetowa Forum Aktywnych Polaków. I to nie byle jaka, bo jej tworzeniem będę się zajmował ja. Sam byłem zaskoczony ;)

Strona już istnieje lecz na razie jestem na etapie testowania i uzupełniania treścią. Jak tylko będzie się nadawać do publicznej prezentacji, to z pewnością dowiecie się o tym z pierwszej ręki.

Podziały i rozłamy

Jak to zwykle bywało w polskiej historii, tam gdzie dzieje się coś dobrego, ktoś inny musi sabotować te działania. I tak jest również przy tworzeniu FAP.

Otóż pewne osoby postanowiły skopiować nasz pomysł i przedstawić go pod własnym szyldem. I tak powstała FOP – Federacja Organizacji Polonijnych (cytuję z pamięci). Jej pomysłodawcy oczywiście byli na spotkaniu FOP i jak gdyby nigdy nic przedstawili swoją koncepcję wszystkim zgromadzonym. Usłyszeliśmy od nich między innymi, że ich pomysł jest inny, bo ma jednoczyć tylko same organizacje polonijne (FAP ma jednoczyć wszystkich aktywnych) i że już trwają rozmowy wytypowanymi organizacjami i już niedługo odbędzie się pierwsze spotkanie FOP.

Po takich rewelacjach pozostaje nic innego jak wstać z krzesła, udać się do wyjścia i trzasnąć na pożegnanie drzwiami. Jednak ja, wprawiony w boju emigrant, postanowiłem pozostać na posterunku. Pomyślałem sobie, że niech każdy robi to jak chce i na swój sposób. A im więcej będzie działań promujących polską polonię na wyspie, to tym lepiej dla niej i dla nas.

Poprzednikiem Cowena był urzędujący aż 11 lat Bertie Ahern. Bardzo ceniony polityk w Irlandii i nie tylko. Często nazywany irlandzkim Kazimierzem Wielkim. To za jego rządów szmaragdowa wyspa miała swoje najlepsze lata. Ahern podał się do dymisji w związku z objęciem go dochodzeniem sądowym w sprawie korupcji.

Następca Aherna, został w kwietniu wybrany na przywódcę Fianna Fail – centroprawicowej partii rządzącej. Za kandydaturą Cowena na stanowisko premiera zagłosowało 88 posłów, 76 – było przeciwnych.

Przed nowym premierem stoi nie lada wyzwanie. Wielkimi krokami zbliżają się wybory do władz lokalnych. A rządząca partia będzie chciała wypaść jak najlepiej. Podejrzewam, że to głównie z tego powodu nastąpiła zmiana premiera i lidera partii.

Również nie można nie zauważyć spadku formy celtyckiego tygrysa. Rosnące ceny i inflacja skutecznie hamują wzrost gospodarczy Irlandii. Nie będzie prostym zadaniem utrzymać formę, zwłaszcza gdy coraz więcej obcokrajowców, siła napędowa Irlandii, opuszcza wyspę.

A zatem życzę powodzenia nowemu premierowi i niech rządzi tak żeby nie dawał i mi powodów do opuszczenia tego jakże fascynującego miejsca na ziemi.

A żeby nie wyjść z wprawy przedstawiam Wam dość mocny tekst o emigracji i emigrantach. Tekst znalazłem na blogu Arka, a pochodzi on z onetu.

Od dłuższego czasu obserwuję te wasze YNTELYGENTNE wypociny i stwierdzam, że wciąż nie dostrzegacie POZYTYWNYCH aspektów emigracji. Nie dostrzegacie, że to dzięki milionom NASZYCH funtów i euro WPOMPOWANYCH w Polskę zaczęło się wam LEPIEJ powodzić. To dzięki Nam SPADŁO bezrobocie a wy na wieść o wolnej posadzie którą zostawiliśmy CIESZYCIE się jak małpa znalezioną blaszką i biorąc co miesiąc ZAWROTNE 1200, no w porywach 1500zł pensji DZIĘKUJECIE Bogu, że los w końcu się do was uśmiechnął. To właśnie My Emigranci, w czasie wylegiwania się na EGZOTYCZNYCH plażach ZATRUDNIAMY przy budowach NASZYCH willi takich jak wy – wąsatych Cześko-Marianów, Znafców, Dr UK i im podobnych PATAŁACHÓW, gdyż w przeciwnym razie stalibyście pod POŚREDNIAKIEM dłubiąc w nosie i puszczając bąki, CZEKAJĄC aż ktoś postawi wam piwo lub innego taniego sikacza, to dzięki Nam Emigrantom wasze BEZROBOTNE żony dostały ZASZCZYTNE posady na kasach w hipermarketach, które jak grzyby po deszczu wyrastają w Naszym Kraju, bo Polska jakby nie było ciągle się rozwija. Dzięki temu MACIE miesięcznie kilkaset złotych więcej, więc NIE MUSICIE już prać i suszyć papieru toaletowego bo każda wydana złotówka BYŁA dla was zbyt DUŻYM obciążeniem domowego budżetu. A teraz UJADACIE jak uwiązane do budy burki, które na widok zapleśniałej parówki przegryzłyby łańcuch, byleby tylko skosztować tego rarytasu i ustami Rządu ze łzami w oczach BŁAGACIE abyśmy wrócili do Polski, tylko że jeżeli wróci tyle ludzi ile wyjechało, z dnia na dzień STANIEMY się krajem trzeciego, ba… nawet czwartego świata. Gdy wyjeżdżaliśmy nazwano Nas NIEUDACZNIKAMI, teraz zachęca się do powrotu… nie rozumiem? Po co wam w Polsce NIEUDACZNICY? Otóż po to, że jak się okazało wyjechało tysiące fachowców bez których zaczynacie sobie nie radzić. Faktem jest, że trudno się PRZYZNAĆ do błędu więc NIGDY tego nie zrobicie, ale to właśnie z Nas Emigrantów tak naprawdę JESTEŚCIE DUMNI, że pomimo wielu trudności DALIŚMY sobie radę na obcej ziemi. Wy pewnie też byście tu przyjechali ale TYLKO z mamusią żeby miał kto wycierać pupcie i zwisające z nosa gile. I nie przytaczajcie mi tu przykładów o pijakach czy skazanych za granicą Polakach bo CZARNE OWCE są w KAŻDYM stadzie. Zapomnieliście już chyba jak to w Charkowie niejaki ALEKSANDER nie potrafił wysiąść z helikoptera… to dopiero była HAŃBA dla całej Polski. CZYTACIE tylko jakieś ANTY-propagandowe artykuły i łykacie wszystko jak pelikany NIE MYŚLĄC o co tak naprawdę chodzi. NIE MYŚLICIE bo macie o jeden zwój mózgowy więcej od KURY a JEDYNYM zachowaniem, które zasługuje na uznanie jest to, że podczas spaceru po mieście potrzeb fizjologicznych nie ZAŁATWIACIE na chodniku. Jedno z drugim NIE MA nic wspólnego, z jednej strony ANTY-propaganda, z drugiej zaś PROŚBA o powrót. GUBICIE się już w tym wszystkim i MIOTACIE z kąta w kąt PANIKUJĄC i NIE MAJĄC pomysłu na życie. Spójrzcie trochę wstecz, dlaczego Irlandia stała się bogatym państwem? Bo Irlandzcy emigranci wpompowali w nią miliony dolarów, funtów i jeszcze ówczesnych niemieckich marek i dopiero wtedy wrócili do kraju ŚMIEJĄC się z tych, którzy zostali a później PROSILI o pracę. Może KIEDYŚ wrócimy, gdy już POTOPICIE się we własnym JADZIE, lub nawzajem wymordujecie w naturalny sposób oczyszczając Polskę ze ŚMIECI, ci którzy przeżyją BĘDĄ błagać BYŁYCH NIEUDACZNIKÓW o kawałek chleba.
A więc CZAPKI Z GŁÓW PATAŁACHY, NA KOLANA i DZIĘKOWAĆ Nam Emigrantom za to co dla was ZROBILIŚMY… bo gdy faktycznie wrócimy tacy jak wy nie będą godni NAWET nam butów pastować… no już dobrze, dobrze… w sznurówki całować nie musicie.

Temat emigracji przewija się co jakiś czas na łamach stron polonii irlandzkiej i angielskiej. Zagadnienie nie jest proste. Może jest zbyt świeże? A jakie jest Twoje zdanie na ten temat?

Coraz cieplejsze dni udzielają się wszystkim. Dobra pogoda pozytywnie nastraja każdego i przynosi uśmiech na nawet najbardziej zachmurzoną twarz. Przy takiej pogodzie dobrze jest wyjść z domu, rozerwać się i miło spędzić czas. Np. wczoraj można było posłuchać koncertu z okazji Święta Konstytucji 3. Maja.

A dziś chciałem napisać na spotkanie z Tomem Galvinem autorem książki There’s An Egg in my Soup… and other adventures of an Irishman in Poland. Rodowitym irlandczykiem, który miał okazję mieszkać kilka lat w Polsce.

Urządza wycieczki do supermarketu i na Grabarkę. Doświadcza spotkań wigilijnych i przy kieliszku. Nauczyciel angielskiego w Zespole Szkół Ekonomicznych w Mińsku Mazowieckim, dziennikarz “Warsaw Voice” i Radia Polonia, czyli Tom Galvin w Polsce w latach 1994-1999.

Obecnie Tom pracuje obecnie jako redaktor tygodnika Polskiego Heralda, środowego dodatku do Evening Herald. Mieszka w Wicklow wraz ze swoją żoną Asią (redaktor naczelną Polskiego Heralda), którą poznał podczas pobytu w Polsce. There’s an egg in my soup… ukazała się po powrocie do Irlandii i spotkała z bardzo przychylnym przyjęciem irlandzkich recenzentów.

23 maja (piątek) o godzinie 19.00 Galvin spotka się z polskimi i irlandzkimi czytelnikami w Domu Polskim (20 Fitzwilliam Place, Dublin 2) w Dublinie. Oprócz rozmów o książce, spotkaniu towarzyszyć będzie również pokaz zdjęć Toma z Polski z lat 80 i 90.

Spotkanie może być ciekawe. Fajnie jest słuchać historii o Polsce i jej absurdach z ust cudzoziemca. Szkoda tylko, że termin nie bardzo mi pasuje. Lepiej by było spotkać się na weekend.

Tymczasem w Irlandii nie ma tak dobrze. My mamy zaledwie jeden dodatkowy wolny Bank Holiday w poniedziałek. Dobre i to. Trzeba będzie gdzieś się wybrać w pole. Może nagrać jakiś podkast? Zobaczymy.

A tym czasem, dla spragnionych kulturalnych wrażeń mam zaproszenie na koncert. Irish Polish Society zaprasza:

Z okazji Święta Konstytucji 3go Maja zapraszamy na koncert polskich pieśni patriotycznych, żołnierskich, ludowych i romantycznych pod tytułem Witaj Majowa Jutrzenko.

W wykonaniu :
Marta Natoniewska-Burns (sopran)
Maciej Smoleński (bas-baryton)
Rosemary Hill (akompaniament)

Koncert odbędzie sie w niedzielę 4 tego Maja o godz. 18tej W Domu Polskim, 20 Fitzwilliam Place, Dublin 2. Wstęp wolny

A Wy co myślicie o organizowaniu takich imprez kulturalnych? Czy rodacy w nich uczestniczą? Bądź co bądź to ważne dla nas Polaków patriotyczne święto 3go maja.

A najlepsze jest to, że chyba nawet ktoś go czyta. Na pewno ktoś go odwiedza. A to już jest coś. Ale zupełnie nikt go nie komentuje. Czy moje słowa są aż tak słabe i beznadziejne, że nawet nie warto ich komentować?

To moja największa klęska blogowa. Śladowa ilość komentarzy. Jak to zmienić? Ktoś wie?

Liczby

A teraz trochę statystyk. Otóż udało mi się opublikować 62 wpisy. Czyli wychodzi ponad 5 na miesiąc. Najpopularniejsze wpisy to Irish Public Holidays 2008 oraz Jak za darmo przelewać pieniądze do Polski.

Do powyższych wpisów otrzymałem 68 komentarzy, co daje 1 komentarz na wpis (kilka z nich to moje odpowiedzi). Tragedia. 1 komentarz na wpis!

Od niedawna, jeśli ktoś nie zauważył, nagrywam również podcasty. Do tej pory nagrałem ich 5 (słownie: pięć).

Średnio notuję 1800 unikalnych wizyt miesięcznie. Średni czas na stronie to 1m 44s. Czy w takim czasie jesteś cokolwiek przeczytać?

Nowy wygląd

Z okazji tej rocznicy postanowiłem zmienić wygląd strony. Nowy wygląd jest jeszcze bardziej przejrzysty i jest podzielony na bloki, które można samemu przesuwać w górę i w dół. Wg uznania. A wcześniej blog wyglądał tak:

Wygląd bloga z przed 28 kwietnia 2008

Który wygląd lepszy wg Was?

I po co to wszystko

Tak się czasami zastanawiam po co komu ten blog? Czy ktoś go czyta? Czy znajduje dla siebie coś ciekawego? Czy ktoś słucha mojego jąkania w publikowanych tu podcastach? Czy to wszystko ma sens? A może przechodzę kryzys twórczy?

Jednak chyba nie. Ta strona jest moim małym kawałkiem Internetu. Kawałkiem, z którym czuję się nadzwyczaj dobrze. Mogę tutaj przelać swoje myśli, opisać fascynacje i problemy. To jest dla mnie najważniejsze. I wcale nie potrzebuję do tego poklasku innych.

Także nie liczcie na to, że mimo braku komentarzy ten blog zniknie z sieci. Wpisy i podcasty nada będą się ukazywały. A Ty masz tylko dwa wyjścia. Albo jak najszybciej opuścić tą stronę albo przeczytać to do końca i zostawić komentarz. Zostawić znak, że zależy Ci na tym aby ta strona nadal tu była.

Przy wyborze sprzętu starałem się kierować radami bardziej doświadczonych podcasterów. Założyłem wątek na forum.podcast.pl i dostałem listę sprzętu jaki używają inni. Przeważały tam takie marki jak Olympus, Sony, Iriver (sam na początku nagrywałem na Iriver T10) oraz marka, której wcześniej nie znałem czyli Zoom.

Moim głównym kryterium była przede wszystkim jakość nagrań. Moje audycje są przede wszystkim nagrywane w terenie i chciałem aby jakość była dość dobra. Kolejnym podpunktem była oczywiście funkcjonalność i wygląd. Cena nie była najważniejsza.

I właśnie Zoom przykuł moją uwagę modelami H4 i H2. Jest to firma dość dobrze znana w środowisku podkaserów. Nie koniecznie polskich. Nawet niedawno Filip D. nabył model H2.

Mimo bardzo dobrych parametrów, wysokiej jakości nagrywania i przystępnej ceny modele firmy Zoom straciły w moich oczach przede wszystkim za bardzo toporny wygląd. Prezentują się tak jakby zostały wyprodukowane w Związku Radzieckim co najmniej 20 lat temu. Szukałem dalej.

I znalazłem mój ideał. Model LS-10 Olympusa spełnia moje wszystkie warunki. Bardzo dobrze się prezentuje, jest wytrzymały (obudowa jest metalowa), dobrze leży w dłoni, a jakość nagrywania jest doskonała. Nie ma jeszcze o nim zbyt wiele w Internecie, ponieważ jego premiera była 3 stycznia br.

Główne cechy LS-10

Oto czym charakteryzuje się wybrany przeze mnie model:

• Bezstratny linearny format zapisu (24bit/96kHz)
• Zapis w formatach MP3, WAV i WMA
• Odtwarzanie stereo dzięki wbudowanym głośnikom
• Stylowa aluminiowa obudowa
• 2GB wbudowanej pamięci oraz slot na karty SD/SDHC (do 32GB)
• Wbudowane dwa mikrofony o wysokiej czułości
• Manualna regulacja poziomu nagrywania
• Wyjście na opcjonalny moduł zdalnego sterowania
• 12-godzinna żywotność baterii podczas nagrywania
• Duży 1.8-calowy podświetlany wyświetlacz LCD

Dodatkowo w zestawie, którego cena wynosi $400, otrzymamy:

• DVD-ROM z zaawansowanym programem muzycznym – Steinberg Cubase LE4
• Gąbki na wbudowane mikrofony
• Pokrowiec
• Smycz na rękę
• Kabel USB
• Kabel jack-jack (3,5 mm)
• Dwa “paluszki” AA
• Instrukcję szybkiego startu
• Pełną instrukcję w trzech językach (angielski, francuski i hiszpański)

Podsumowanie

Po kilku tygodniach użytkowania LS-10 spisuje się doskonale. Zapewnia mi wyśmienitą jakość nagrań, jest funkcjonalny i prosty w obsłudze. Jego małe rozmiary zapewniają poręczność i pozwalają mi trzymać go zawsze przy sobie. Obsługa jedną ręką nie sprawia żadnych trudności.

Podział pamięci na katalogi zapewnia porządek na karcie i jest możliwość szybkiego odnalezienia szukanego pliku. Po podłączeniu rekordera za pomocą USB, komputer wykrywa go jako zewnętrzny dysk. Nie ma potrzeby instalacji dodatkowego softu. Gdy włożymy kartę SD i podłączymy do komputera, wtedy zostaną wykryte dwa osobne dyski.

To by było na tyle. Po dłuższym użytkowaniu postaram się rozbudować ten wpis i dodać więcej szczegółów i spostrzeżeń.

Polecam ten sprzęt wszystkim, którzy chcą mieć bardzo dobry sprzęt i doskonałą jakość nagrań. Jedyną wadą może być oczywiście cena.

Co prawda coraz więcej Polaków decyduje się na kupno własnych czterech kątów, ale dla większości jest to nadal obiekt marzeń.

Jak to często bywa przy wynajmowaniu mieszkań można trafić na upierdliwego właściciela. Szereg zakazów, nakazów i innych tego typu obostrzeń kierowane jest ze strony landlorda lub agencji najmu pod naszym adresem. Trudno się dziwić właścicielowi, który często z czynszu pobieranego od nas spłaca równocześnie kredyt za mieszkanie. A skoro on jest właścicielem, to on rządzi, a my musimy się podporządkować!

Jednak warto wiedzieć, że my też nie jesteśmy bez szans i jako najemcy mamy swoje prawa. I w egzekwowaniu powyższych pomóc może nam Threshold.

Czym jest Threshold

Posłużę się tutaj cytatem:

Threshold jest organizacją państwową, która nieprzerwanie od 30 lat udziela bezpłatnej informacji, porad i doradztwa prawnego osobom z problemami mieszkaniowymi. Jeżeli jest to konieczne, specjaliści z Threshold reprezentują swoich klientów przed Wydziałem Spraw Najmu Prywatnych Mieszkań (Pivate Residential Tenancies Board).

Organizacja działa w czterech największych irlandzkich miastach – w Dublinie, Cork, Galway i Limerick, a porady udzielane są bezpośrednio w ośrodkach doradztwa (spotkania indywidualne), jak również telefonicznie i droga elektroniczną. Udzielane są również porady w języku polskim.

O co pytać

I tak porad prawnych i informacji można uzyskać m.in. na poniższe tematy:

• problemów ze zwrotem depozytu
• podwyżek cen wynajmu
• napraw
• umów
• okresu wypowiedzenia

Prawa najemcy

Jeśli nawet nie masz powodu korzystać z pomocy Threshold, musisz wiedzieć, że masz prawa których landlord musi przestrzegać. Oto niektóre z nich:

• Masz prawo do prywatności
• Twoje mieszkanie musi nadawać się do zamieszkania
• Opłata czynszowa może być podniesiona tylko raz w roku
• Po sześciu miesiącach najmu, nabywasz więcej praw i możesz pozostać w danym mieszkaniu przez następne trzy i pół roku. Odnajmujący mieszkanie może zażądać opuszczenia mieszkania tylko i wyłącznie na podstawie kreślonych przyczyn (np. gdy sprzedaje nieruchomość)
• Wypowiedzenie musi zostać dostarczone Tobie na piśmie. Długość czasu, w ciągu którego zmuszony będziesz opuścić mieszkanie zależny od tego, jak długo je zamieszkujesz.
• Powinieneś otrzymać zwrot całej kaucji w rozsądnym okresie czasu. Odnajmujący mieszkanie może wstrzymać zwrot pieniędzy w momencie, gdy zalegasz z płaceniem czynszu lub, jeśli w mieszkaniu zostało coś uszkodzone

Kontakt do Threshold

Podaję namiary na polską przedstawicielkę Threshold – przesympatyczną Paulinę:

Ms. Paulina Mager – Polish Outreach Worker
Threshold – Eastern Region Advice Centre
21 Stoneybatter, Dublin 7
Tel. 01 635 3604, Fax. 01 677 2407
polishadvice@threshold.ie, www.threshold.ie

Oczywiście najlepiej unikać kłopotliwych landlordów i ich mieszkań. Można też przeczytać Przewodnik najmu mieszkania (do pobrania poniżej), aby wiedzieć jak należy postępować w przypadku wynajmu.

Jednak gdy już znajdziemy się w tarapatach nie należy zapominać, że nie jesteśmy bezbronni i warto korzystać z pomocy bardziej doświadczonych.

Pobierz przewodnik najmu mieszkania tutaj (plik .pdf – 1 MB).

Irish Polish Society zaprasza na otwarte spotkanie pod hasłem:
Czy Polityka Integracji w Irlandii działa?

Otwarte Forum dyskusyjne z Ministrem Integracji Conorem Lenihan i przedstawicielami Polskiej społeczności w Irlandii odbędzie się w Domu Polskim (20 Fitzwilliam Place, Dublin 2) w środę 16 Kwietnia o 19.30. Wstęp wolny.

Przedstawiciele wszystkich narodowości mile widziani! Więcej informacji udziela

Patrick Quigley,
tel: 085 7133106,
e-mail: Patquig2002@yahoo.com

Wydaje mi się, że owo spotkanie jest próbą odpowiedzi na Forum Aktywnych Polaków, które odbyło się w zeszłym miesiącu.

Członek Irish Polish Society był obecny na tym spotkaniu i dość gwałtownie reagował na wszelkie pomysły, które wychodzi z ust zebranych. Żaden pomysł mu się nie podobał, więc postanowił zorganizować własne spotkanie i pokazać kto tu rządzi. A więc wychodzi znane wszystkim polactwo.

Jeśli nie masz czasu i holendarnie drogich biletów aby być w Austrii i Szwajcarii i oglądać mistrzostwa na żywo, to jest inne wyjście.

Otóż agencja Sniff Promotions przygotowała niecodzienne wydarzenie jakim jest Polish Football Festival lub jak ktoś woli po polsku – Polskie Święto Piłkarskie.

W dublińskim RDS będzie można zobaczyć bezpośrednią transmisję z dwóch spotkań grupy B: Polska – Niemcy i Polska – Chorwacja, które odbędą się w Austrii kolejno 8 i 16 czerwca.

A co z m.in. w programie:

• 2 duże ekrany
• Polski komentarz
• Polskie jedzenie i piwo
• Na żywo zagrają znane polskie zespoły
• Gry i zabawy
• Prezenty od sponsorów
• Pokaz walki kiboli – to moja propozycja ;)

Przy zamawianiu biletów online (już dostępne w sprzedaży), których cena wynosi €25 (plus €2 opłaty za każdy bilet), można nawet wygrać wycieczkę na jeden z meczy mistrzostw. Impreza zaczyna się o 19.45. Drzwi otwierają się o 18.00.

Moim zdaniem bardzo dobry pomysł, szczególnie dla wiernych kibiców, którzy mają ochotę przy tym dobrze się bawić. Jednak dwa mecze to trochę mało, ale z drugiej strony nie wiadomo czy Polska wyjdzie z grupy ;)

I tak z Poznania będzie można polecieć tylko do Rzymu (Ciampino). Z Gdańska dostaniemy się do Edynburga, Dublina i Rzymu (Ciampino). Balice w Krakowie obsłużą najwięcej lotów przewoźnika. I z tamtąd polecieć można do Amsterdamu, Aten, Londynu (Gatwick), Barcelony (Girona), Rzymu (Ciampino) oraz Bolonii. Lizbona, Londyn – Gatwick, Edynburg, Dublin, Bolonia, to miasta z których dostaniemy się z Warszawy. Niestety nie będzie żadnych lotów z Wrocławia.

Głównym powodem zlikwidowanych połączeń jest ich rzekoma nierentowność. W ubiegłym roku Centralwings odnotował aż 73 mln zł strat. Jednak jak przyznaje Kamil Wnuk, rzecznik Centralwings, na pewno nie zamierzają się zwijać z rynku. W planach jest powiększenie floty o kolejne maszyny. Już pod koniec kwietnia do dyspozycji będą dwa nowe Boeingi 737.

Osobiście nie miałem (nie)przyjemności korzystać z usług firmy należącej do LOT-u. Za to miałem okazję wiele o niej słyszeć i nie były to zbyt pochlebne opinie. Ciągłe opóźnienia samolotów, zmiany godzin lub dni odlotów, brak powiadomień o powyższych, bardzo kiepski kontakt z obsługą klienta, to chleb powszedni klientów Centalwings. Wystarczy odwiedzić pierwsze z brzegu forum o Irlandii lub portal aby się o tym przekonać. Oby nie skończyli jak niegdyś Air Polonia.

Na szczęście jest jeszcze konkurencja. Ja od kilku miesięcy praktykuję loty na podberliński Schönefeld. W ten sposób mogę zaoszczędzić nawet 50% na biletach. Jedynym utrudnieniem jest dłuższa o 100 km droga, co przy podróży tylko jedną autostradą wydaje się drobnostką.

Honorowy patronat nad spotkaniem objęła Ambasada RP oraz obecny osobiście na spotkaniu ambasador dr Tadeusz Szumowki.

Pomysłodawcami i organizatorami byli: Magdalena Wieczorek-Duchewicz i Mariusz Duchewicz – wydawcy bezpłatnego, angielskojęzycznego miesięcznika Polish Neighbour, Beata Molendowska z Cork City Libraries, Arkadiusz Stawicki vel Cyniczny, Irish Polish Society oraz Polski Ośrodek Społeczno Kulturalny.

Spotkanie ma służyć wzajemnemu poznaniu się, prezentacji swojej działalności, dyskusji nt życia Polonii w Irlandii, zastanowieniu się nad naszym wspólnym wizerunkiem, poszukiwaniu możliwości wspólnych działań.

Z pośród prawie 50. zaproszonych osób i instytucji przybyła zaledwie połowa. Organizatorzy przyznali, że niezmiernie trudno dotrzeć do większości organizacji polonijnych, bo z pewnością jest ich o wiele więcej.

W pierwszej części spotkania miała miejsce autoprezentacja każdej przybyłej osoby i przede wszystkim reprezentowanej przez nią działalności. Ja na tym spotkaniu byłem reprezentantem forum Zielona Irlandia. Nawet takie skromne forum jak moje zostało dostrzeżone i miałem okazję wypowiedzieć kilka słów na jego temat. Byłem lekko zdenerwowany i podniecony całą sytuacją. W końcu znalazłem się w gronie najlepszych!

W dalszej części już dyskutowano i zastanawiano się nad formą potencjalnej współpracy. Pomysły były różne. Były również głosy sprzeciwu. Jednak wszyscy zgodzili się z tym, że należy stworzyć jedną bazę o wszystkich instytucjach i organizacjach i umieścić te dane w sieci dostępną dla wszystkich.

Każdy kto ma pomysł na ciekawą formę współpracy będzie mógł go przedstawić na kolejnym spotkaniu, które ustalono na 18 maja br.

Więcej o spotkaniu można znaleźć u Agnieszki, Piotra, Arka i Filipa. Każde z nich, tak jak ja, jest przekonane, że takie spotkania są niezwykle potrzebne. Im więcej Polaków będzie mówić jednym głosem, tym silniej będziemy postrzegani w oczach Irlandczyków. A wybory na wyspie już w przyszłym roku. Warto się jednoczyć, bo jest dużo do ugrania.

Piotr Słotwiński to znany i poważany wśród irlandzkiej Polonii bloger oraz autor znakomitych artykułów. Pisuje nie tylko do lokalnej prasy, ale także do znanych polskich portali. Jego blog niejednokrotnie zdobywał wyróżnienia w blogowych konkursach.

Miałem okazję osobiście rozmawiać z Piotrem na ten temat. Okazuje się, że to już nie pierwszy tego typu incydent. Wcześniej do podobnych “zapożyczeń” dochodziło nawet ze strony dużych polskich portali. Niejednokrotnie teksty Piotra były przerabiane, cytowane w całości lub w części, bez zgody autora. Często dochodziło do przeinaczeń i do zmiany sensu treści.

W tym przypadku tekst został ukradziony na “żywca” pomimo tego, że ukazał się wcześniej na kilku polonijnych stronach, gdzie pisuje Piotr. Na dodatek po nagłośnieniu sprawy przez Obywatela (taki pseudonim nosi Piotr), podstawione przez redakcję Polskiej Gazety osoby odgrażały się na polonijnych forach.

Jak pisałem wcześniej redaktor naczelny PG miał konflikt z prawem, a na dodatek pracownicy redakcyjni nie dostawali wynagrodzeń za swoją pracę. Oto kolejny krzyżyk do trumny i tak beznadziejnego już tygodnika.

Więcej szczegółów sprawy znaleźć można na blogu Piotra.

Przyjrzyjmy się zatem wszystkim zwycięzcom:

• Najlepsze hasło:
  Poland. So close. So different – autorstwa incantare – nagroda €550 + koszulka
• Najlepszy motyw:
  Żubr – autorstwa Mieczysława – nagroda €275 + koszulka
• Najlepszy projekt:
  Jako dodatek 30-sekundowy klip (coś w stylu reklamy Turcji, bardzo fajnej): 3-sekundowe migawki 1. ośnieżone Tatry i narciarze, 2. elegancka restauracja+kryształy, świece, 3. mazurskie jezioro z łajbami latem, 4. nalewanie zimnego piwa, 5. najazd na jakiś zamek typu Malbork, 6. kobitka pod gorącymi kamieniami w luksusowym SPA, 7. Bałtycka plaża latem z kupą luda, 8. rynek w Warszawie czy innym Krakowie, wieczorem, 9. Bieszczady jesienią, np. Połonina Wetlińska z turystami, 10. jakiś wypasiony klub nocny z odstawionym towarzystwem i kolorowymi drinkami – autorstwa Irolki – nagroda €275 + koszulka
Wyniki pochodzą z cyniczny77.blog.onet.pl

Bardzo fajny konkurs, a nagrody jeszcze lepsze. Do pełni szczęścia brakuje tylko podglądu projektów z drugiej i trzeciej kategorii. Arku, gdzie można zobaczyć te projekty?

Od czego zacząć?

Pierwsze kroki skupiłem na rejestracji nazwy firmy. Rejestracja nazwy firmy nie jest równoznaczna z rejestracją działalności gospodarczej i nie jest niezbędna do prowadzenia własnej działalności na wyspie. Najprostszą formę działalności można prowadzić pod własnym nazwiskiem. Więc po co w ogóle rejestrować nazwę własnej firmy?

Znajdzie się kilka powodów:

• Zazwyczaj polskie nazwiska są dość trudne w wymowie przez tubylców (np. moje). Można wybrać bardziej przyjazną nazwę
• Wybierając nazwę firmy można dostosować ją do prowadzonej działalności przez co będzie dobrze kojarzona i częściej wybierana przez klientów
• Nazwa firmy jest niestety niezbędna do zarejestrowania własnej irlandzkiej domeny

Urząd rejestrujący

W Irlandii organem rejestrującym działalność gospodarczą jest Companies Registration Office (CRO). Odpowiada on za rejestrację wszystkich podmiotów gospodarczych jak również nazw biznesowych. Prowadzi statystyki wszystkich zarejestrowanych irlandzkich przedsiębiorstw (coś w rodzaju polskiego GUSu), jak również wydaje certyfikaty poświadczające ten fakt.

Jak zarejestrować?

Pierwszym sposobem jest wypełnienie wniosku RBN1 (do pobrania poniżej), wniesienie opłaty w wysokości €40 na rzecz CRO i wysłanie wniosku na adres:

The Companies Registration Office
Parnell House
14 Parnell Square
Dublin 1

Drugim sposobem jest wypełnienie tego samego wniosku on-line. Wiąże się to z założeniem konta na specjalnie do tego przygotowanej platformie o nazwie Companies Online Registration Environment (CORE). Platformę można znaleźć pod adresem www.core.ie.

Po założeniu konta, należy przejść do zakładki File a Form, z dostępnej listy wybrać Registration of Business Name i kliknąć Next. W kolejnych krokach należy określić rodzaj działalności oraz wypełnić wszystkie niezbędne pola.

Rejestracja on-line Business Name

Po ukończeniu rejestracji należy wydrukować jeszcze Signature Page, podpisać ją, wnieść opłatę €20 i odesłać na powyższy adres.

Jak widać wniosek on-line jest przede wszystkim tańszy. Jeszcze jedną zaletą jest to, że możemy śledzić postępy nad naszą rejestracją na stronie CORE. W zakładce Workspace widać wszystkie wypełnione wnioski oraz ich status. Status registered oznacza nic innego jak 100% sukces.

Po kilku dniach wysyłany jest również papierowy Certificate of Registration, który będzie wykorzystany przy kolejnych etapach rozkręcania biznesu. Ale o tym napiszę już wkrótce.

Mam nadzieję, że powyższe informacje przydadzą się Tobie przy rejestracji pierwszego biznesu na zielonej wyspie.

Pobierz wniosek RBN1 tutaj (plik .pdf, 0 B).

Tak właśnie wyobrażam sobie ten dzień. Wraz z Ulą przygotowujemy się do niego już od ponad roku. Termin jest już znany od dawna. To 7 czerwca 2008.

To wielki dzień i… wiele problemów. Pełno formalności. Świadectwo chrztu, pierwszej komunii, bierzmowania. Świadectwa szkolne z religii. Nauki przedmałżeńskie, kościół, ksiądz, USC. Pełno biegania i załatwiania.

A tu jeszcze wesele. I kolejne przeszkody: sala, orkiestra, goście, zaproszenia, menu, wódka, suknia, garnitur, obrączki…

To wszystko trzeba załatwić w Polsce, pracując i mieszkając w Irlandii. I kolejne sprawy: urlopy, terminy, samoloty, bilety… I skąd na to wszystko wziąć czas?

A pierwszy taniec? Tancerz ze mnie żaden. Jestem w tym temacie kompletnie zielony. Na szczęście z pomocą przyszli rodacy i szkoła tańca Prestige Dance i znakomita instruktorka Edyta.

Na szczęście wszystko powoli organizujemy i większość biegania mamy już za sobą. Niech żyje Internet!

Ula i Przemek

A jeśli chcesz dowiedzieć się znacznie więcej o nas, naszym ślubie i naszym weselu, to zapraszam na specjalnie przygotowaną na tą okoliczność stronę.

Autorem strony jest oczywiście moja wybranka – Ula. To ona wpadła na ten pomysł i sama, od początku do końca, ją wykonała.

Thank You My Love!

A na stronę zapraszają Ula i Przemek. Enjoy!

Nie znam dokładnych szczegółów, bo jak zwykle przy takich wydarzeniach “prawdziwych” wersji krążących jest sporo.

Jedno jest pewne. Należy uczcić pamięć nieżyjących i wyciągnąć wnioski na przyszłość. Tak to już jest gdy jest się tylko gościnnie w Irlandii. Nigdy nie będziemy postrzegani na równi z tubylcami.

1 marca o godzinie 18:30, w miejscu tragedii – 49 Benbulbin Road, z inicjatywy lokalnej społeczności, sąsiadów i rodzin zamordowanych odbędzie się czuwanie w intencji Mariusza i Pawła, dwoch zamordowanych w Dublinie Polakow.

Przyjdź, zapal świeczkę – jeśli chcesz przyłączyć się i uczcić chwilą ciszy pamięć tragicznych wydarzeń.

Cytat za cyniczny77.blog.onet.pl

Ja obawiam się tylko jednego. Aby ta tragedia nie wywołała fali zemsty ze strony Polaków. Jak wiadomo rodacy potrafią być równie zadziorni i nieprzewidywalni. Pierwsza okazja do odwrotu będzie już jutro.

Zrzut ekranu strony wyjechali.pl przed oficjalnym startem

Ciekawe czy nowa strona zaskoczy czymś nowym czy będzie to kolejny klon naszej klasy. I czy warto było czekać te 6 dni.

Dodano 08.03.2008 A już myślałem, że po starcie powyższego pochwalę się na blogu jaki to nowy, ciekawy i oryginalny serwis powstał dla emigrantów, a tu zaskoczenie… Bo zamiast czegoś nowego mamy kolejny, o wiele uboższy, klon naszej-klasy. Nie zachwyca ani nie oferuje nowych funkcji. Ot kolejna pseudo strona al’a web 2.0.

Bat na Ryanair

Oto co wyczytałem w Dzienniku Internautów:

W wyniku nacisków ze strony brytyjskiego Office of Fair Trading na 3 dni serwis linii lotniczych Ryanair zniknie z internetu. Powodem są nierzeczywiste ceny biletów, prezentowane na stronach tych linii, które wprowadzały w błąd zainteresowanych zakupem klientów.

W obecnej chwili Ryanair dopiero w połowie procesu rezerwacji prezentuje całkowity koszt lotu, włączając w niego opłaty lotniskowe, paliwowe oraz podatki. Tymczasem dodatkowe opłaty czasem nawet kilkukrotnie przekraczają cenę samego biletu, a tylko ta prezentowana była na głównej stronie oraz w wynikach wyszukiwania stron Ryanair.

Ryanair oszukuje?

Jest to rzeczywiście bardzo uciążliwe przy wyszukiwaniu biletów. Brytyjski urząd argumentuje to tym, że ceny wyjściowe (te zaniżone) są prezentowane w stronach wyszukiwania oraz na stronie głównej Ryanair.com. Jednak cenę zakupu można ostatecznie poznać dopiero na ostatniej stronie procesu rezerwacji.

Jest to po prostu oszustwo i wprowadzanie kupujących w błąd. Na różnych forach dyskusyjnych kupujący nie pozostawiają na Ryanairze suchej nitki za tak frywolne praktyki.

Dlatego firma jest zmuszona do zamknięcia rezerwacji online i wprowadzenia niezbędnych poprawek do serwisu. Planowane zmiany odbędą się od godziny 1 w nocy 22 lutego do godziny 23 dnia 25 lutego. Tak, aż 3 dni! Nie będzie również możliwości rezerwacji biletów przez telefon.

Konkurencja nie śpi

Co najlepsze konkurencja, mam tu na myśli przede wszystkim AerLingus, uporała się z tym problem już dawno i cena biletu jest wyświetlana już w pierwszym kroku rezerwacji.

Choć do Aer Lingusa też mam jedno zastrzeżenie. Mianowicie przy rezerwacji biletów dla kilku osób, przewoźnik pokazuje cenę tylko dla jednej osoby. Jak dla mnie powinien pokazywać łączną cenę dla wszystkich osób. Wtedy byłoby idealnie ;)

Będzie lepiej

Wymuszone zmiany spowodują łatwiejsze porównywanie cen u różnych przewoźników. I o to tu przede wszystkim chodzi. A gdy będzie to już ułatwione, to firmy będą zmuszone do obniżek cen biletów.

Mam nadzieję, że planowana zmiana wyjdzie korzystna dla pasażerów, że będzie korzystna dla mnie. Bo w tym roku mam zamiar odwiedzić kraj co najmniej cztery razy.

Co to jest BASE?

B.A.S.E. to po prostu akronim angielskich słów B-building (budynek), A-antenna (nadajnik telekomunikacyjny), S-span (przęsło / most) i E-earth (ziemia / skała).

Określa on skakanie na spadochronie ze wszystkich obiektów stałych (fixed objects) wymienionych powyżej, i oczywiście także innych, jak kominy, zapory wodne, maszty wysokiego napięcia, dźwigi, skocznie narciarskie, pomniki. Wszystko co jest wystarczająco wysokie aby wykonać skok.

Co dzisiaj ma ten rodzaj skakania wspólnego z tradycyjnym spadochroniarstwem? Bardzo mało. Spadochron jest podobny, i większość skoczków BASE zaczynało swą “karierę” w aeroklubach, ale nazwać to zajęcie po prostu inną odmianą spadochroniarstwa jest raczej błędne. Tak jak wyścigi Drag Racing trudno porównać do jazdy samochodowej. Niby oba pojazdy mają cztery kola i kierownicę, ale na tym też podobieństwa się kończą. Ważne jest to zrozumieć, chcąc samemu zacząć skakać!

Samolot nie ma szans

Ja sam jestem skoczkiem spadochronowym. Takim tradycyjnym. Zaczynałem w wieku 16 lat. W sumie dorobiłem się 108. skoków. I w dalszym ciągu skaczę. Nawet tutaj w Irlandii (kiedyś napiszę więcej o tym miejscu).

Jednak skoki BASE to już jest wyższy stopień wtajemniczenia. Tam jest naprawdę niebezpiecznie. A poza tym skoki wykonuje się z niskich wysokości. Nie ma spadochronu zapasowego. Jest zbędny. I tak nie było by czasu na jego otworzenie.

Poza tym utrzymanie płaskiej sylwetki ciała jest o wiele trudniejsze. Oddzielając się od samolotu Twoją prędkością początkową jest prędkość samolotu. Jakieś 140-200 km/h (zależnie od rodzaju samolotu). O płaską sylwetkę o wiele łatwiej niż w przypadku skoków BASE gdzie Twoja prędkość początkowa wynosi zero. Skaczesz jak do studni.

Jest jeszcze jeden szczegół. Twoje ciało musi być jak najdalej od obiektu z którego skaczesz. Bo co się stanie gdy przy otwarciu spadochronu ujrzysz skałę lub budynek? Twój skok będzie trwał krócej i najprawdopodobniej będzie to Twój ostatni.

Przed użyciem wstrząsnąć

Zatem dobrze się zastanów czy aby na pewno ta dyscyplina jest dla Ciebie. Może znajdziesz coś mniej absorbującego. Może szachy?

A teraz to co “Tygryski lubią najbardziej” czyli trochę adrenaliny w bardzo dobrej jakości (1080p) (P.S. Oryginalny filmik, który tutaj prezentowałem nie jest już dostępny w sieci. Poniższy jest również ciekawy, choć już nie w HD). Otwórz na pełnym ekranie i złap się dobrze fotela.

Oddychaj głęboko. Nie musisz teraz zmienić bielizny? Ale chyba warto było! Moim zdaniem nie ma nic bardziej odjazdowego jak skoki BASE. Czyż nie?

Pytanie tylko gdzie i kiedy się zakończy… Wstęp prawie jak za darmo, bo tylko €10.

Zaproszenie na imprezę walentynkową

Od Cynicznego

Oto co rzecze sam organizator i pomysłodawca:

Słuchajcie!

Ci z Was, którzy mają jakieś tam pojęcie o marketingu wiedzą, że markę tworzy sie latami, ze potrzeba do tego lat i środków.
Ale – potrzeba tez wyobraźni i pomysłów.

Nasze dotychczasowe rządy zrobiły w tej kwestii niewiele, a przecież nasz kraj ma mnóstwo do zaoferowania – choćby jako atrakcja turystyczna czy miejsce pod inwestycje.
My zaś mamy tu olbrzymią i jedyną w swoim rodzaju szansę wypromowania naszego kraju poza jego granicami.

Mówiąc my, mam na myśli tych z Was, którzy wyjechali z Polski po 2004 roku (i wcześniej), którzy swoją ciężką pracą wypromowali już jedną polską markę – Polish Worker. Wypromujmy teraz markę Poland.

Stad mój apel do Was – pomóżcie!

Popatrzmy na inne kraje – ile wysiłku wkładają w promocje, ile pieniędzy, ilu ludzi. My zaś tu, każdy z nas może być takim ambasadorem Polski na obczyźnie.

Co jest do zrobienia?

Aby wziąć udział w konkursie należy wybrać jedną z poniższych kategorii:

• Wymyśl hasło promujące Polskę w języku angielskim – max. 5 słow
• Zaproponuj – i uzasadnij, miejsce lub przedmiot pochodzące z Polski, które powinno stać się motywem przewodnim takiej kampanii promocyjnej
• Stwórz projekt – graficzny, strony internetowej, muzyczny, biznes-plan (cokolwiek), który mógłby pomoc w kampanii promocyjnej

Ile jest do wygrania?

Do zgarnięcia jest całkiem pokaźna sumka. Czyli €300 €1000 €1100 do podziału. 50% dla najlepszego hasła oraz po 25% dla dwóch pozostałych kategorii. A sponsorów z każdym dniem przybywa.

Więcej o konkursie

Prace można nadsyłać do 11 20 lutego. Ogłoszenie wyników nastąpi 28 lutego.

Więcej szczegółów oraz przykładowe prace uczestników konkursu można znaleźć na blogu Arka pod adresem http://cyniczny77.onet.pl lub na forum gazeta.ie.

Kontakt z Arkiem (zwanym również Aksonem): tel. 085 1073577, e-mail: akson1@gazeta.pl

Firma ma być przede wszystkim usługowa. Plan jest taki, że chcę naprawiać komputery i wszystko co z tym związane, internet i jego konfiguracja, itp użytkownikom domowym. Irlandzkim jak i polskim. Przede wszystkim irlandzkim, bo polski rynek jest zbyt mały i zbyt skąpy. Czyli nazwa ma się kojarzyć z komputerami i z ich naprawą, ale jest jeszcze jeden haczyk.

A mianowicie chciałbym, jak na porządną firmę przystało, stworzyć prostą stronę informacyjną. Z domeną irlandzką żeby być jak najbardziej wiarygodnym. Ale żeby wykupić domenę .ie, to należy udowodnić że ta domena jest związana z jej przyszłym właścicielem. Czyli jaka nazwa firmy, taka domena. Kropka.

Czyli nazwa ma być dobra żeby się dobrze kojarzyła i łatwo ją było zapamiętać, a równocześnie ma być dobra domena w celu dobrego pozycjonowania strony, itd.

Wymyśliłem kilka nazw. Oto one:

• computer fix
• compufix
• pcfix
• pcfixer
• pc doctor
• computer problem
• a computer problem
• computer problems
• coś jeszcze innego?

A Ty którą byś wybrał przyjacielu? A może masz jeszcze jakąś inną propozycję? Podziel się ze mną swoją opinią, proszę.

Znów padł rekord. Udało się zebrać ponad 30 mln PLN. A zatem kolejny raz polska służba zdrowia zostanie zasilona potężnym zastrzykiem sprzętowo-finansowym.

Po tych 16. latach “grania” WOŚP nasuwa się pytanie: Czy to jest właściwa droga i czy to jedyny sposób aby ratować polską służbę zdrowia?

Oczywiście należy być wyrozumiałym, bo to chyba jeden z najtrudniejszych resortów w polskim rządzie. Nie jest sprawą łatwą usprawnianie i wprowadzanie reform w tej dziedzinie, ale jak dotąd w polskiej służbie zdrowia nie jest za dobrze.

Kolejne rządy wstrzymywały się od gruntownych reform posiłkując się tylko doraźnymi zmianami, a z każdym rokiem było coraz gorzej.

Każdy z nas wie jak wygląda sytuacja w tym resorcie. Ciągłe zmiany, odejścia i dymisje. Lekarze na przemian z pielęgniarkami strajkują niemal bez przerwy. Kto wie ile lekarzy zrezygnowało z pracy w Polsce i rozjechało się za chlebem do innych krajów europejskich? Tam ciągle potrzebują nowych rąk do pracy. Tym bardziej stęsknionych za normalnością Polaków.

Słów kilka o WOŚP

Zbiórka na rzecz WOŚP jest jak najbardziej potrzebna i podpisuję się pod nią obiema rękami. Coraz lepiej są pożytkowane również same pieniądze. Bo nie jest kupowany tylko sam sprzęt. Część uzbieranej kwoty jest wydawana na programy edukacyjne i medyczne, gdzie dzieci i młodzież uczą się zachowania w nagłych wypadkach jak i udzielania pierwszej pomocy.

Tego typu szkolenia szczególnie mi się podobają, bo nie ma jak profilaktyka i zwiększanie świadomości młodych ludzi. Zapewne większość z nas nie wie jak się zachować gdy zajdzie potrzeba udzielenia pomocy przedmedycznej.

Owsiak zamiast ministra

I w tym roku kwota zbiórki przewyższyła tą z zeszłego roku. Więcej zarabiamy? Stajemy się bardziej hojni? To też, ale ja myślę jeszcze inaczej.

Ludzie widząc co dzieje się ze służbą zdrowia i nie widząc żadnej nadziei na polepszenie sytuacji sami próbują wziąć sprawy w swoje ręce. To jest jakaś paranoja do kwadratu. Bo ludzie już nie mają cierpliwości i tylko jeśli jest okazja jakoś to zmienić, jakoś pomóc to pomagają.

Przez tyle lat istnienia WOŚP wytworzyło się na tyle duże publiczne zaufanie do tej instytucji, że z roku na rok pieniędzy jest coraz więcej. A fundacja zakupiła już do tej pory sprzęt za ponad $80 mln.

Czy jest rozwiązanie?

Sporów nie ma końca i co kilka dni ożywają burzliwe dyskusje na temat służby zdrowia. Ale czy jest jakieś sensowne rozwiązanie?

Tak się często zastanawiam dlaczego polscy politycy nie podpatrują rozwiązań, które z powodzeniem działają w innych krajach? I nie chodzi tu tylko o samą służbę zdrowia. Czy w Polsce musi być inne? Przecież to wyważanie otwartych drzwi.

Oczywiście nie można tych podpatrzonych rozwiązań przenieść na polskie realia, ale mechanizmy rynkowe są przecież zbliżone i działają podobnie.

Z resztą nie trzeba daleko szukać, bo są placówki medyczne, gdzie nie ma strajków i protestów. Ale tam na miejscu dyrektora nie zasiada uznany profesor medycyny, tylko wysokiej klasy menedżer, który wie jak ciąć koszty i ograniczać wydatki placówki.

A Ty jak myślisz, czy Polska zawsze musi iść swoją własną drogą? Czy nie warto uczyć się na błędach innych?

• 1 stycznia (wtorek) – Nowy Rok
• 17 marca (poniedziałek) – Dzień Św. Patryka
• 21 marca (piątek) – Wielki Piątek
• 24 marca – Poniedziałek Wielkanocny
• 5 maja (poniedziałek) – Bank Holiday
• 2 czerwca (poniedziałek) – Bank Holiday
• 4 sierpnia (poniedziałek) – Bank Holiday
• 27 października (poniedziałek) – Halloween
• 25 grudnia (czwartek) – Boże Narodzenie
• 26 grudnia (piątek) – Dzień Św Szczepana

Praca w Public Holiday

Gdy zdarzy się Tobie pracować w jeden z poniższych dni, to według prawa należy Ci się:

• płatny dzień wolny
• płatny dzień wolny, który można wykorzystać w ciągu miesiąca od dnia wolnego od pracy, w którym pracowałeś
• dodatkowy dzień wolny, który wchodzi w skład urlopu
• dodatkowa płaca za przepracowany dzień

Niestety pogoda nie zachęcała do wycieczek na, jak się okazało, dość trudne nawet dla zawodników odcinki specjalne. Udział jedynego polskiego kierowcy Kuzaja należy przemilczeć, ponieważ już w pierwszy dzień zakończył on udział w rajdzie po tym jak zaliczył dachowanie. Oto ono:

Jak można było się spodziewać nie tylko Polak zakończył rajd przedwcześnie. Otóż “czarny koń” WRC i spodziewany faworyt rajdu Marcus Grönholm również pierwszego dnia wycofał się z rajdu po tym jak wypadł z zakrętu i rozbił samochód na przydrożnym murze. Jak to wyglądało można zobaczyć na filmie poniżej:

Osobiście zwiedziłem tylko strefę serwisową zlokalizowaną w kampusie uniwersyteckim w Sligo oraz, czego później żałowałem, jeden odcinek specjalny. Oprócz fatalnej pogody był również problem z przemieszczaniem się z odcinka na odcinek, bo jak to przystało na Irlandczyków każdy musiał przyjechać samochodem.

O ile mi wiadomo następne eliminacje WRC odbędą się dopiero w 2009 roku, ponieważ organizacja FIA zdecydowała organizować eliminacje w danym kraju co dwa lata. Również w 2009 roku odbędą się pierwsze eliminacje WRC w Polsce.

Kilka zdjęć ze strefy serwisowej oraz odwiedzonego przeze mnie OS-u można znaleźć w galerii.

To właśnie tutaj możesz rozpocząć przygodę z polskim podkastingiem. Łatwo utworzysz subskrypcję, przesłuchasz podkasty, dodasz nowy podkast do katalogu. Znajdziesz tu odnośniki do stron twórców podkastów, odnośniki do stron z instrukcjami jak zrobić swój podkast. Po prawej stronie serwisu znajduje się katalog, który może być uzupełniany przez użytkowników serwisu. Odtwarzacz powyżej katalogu odtwarza wybrany podkast.

Na stronie znajdują się chyba wszystkie polskie podkasty. Jeśli nie, to w łatwy sposób można dodać nowy. Podkasty są podzielone na podkategorie tematyczne. Wybranych audycji można słuchać bezpośrednio na stronie, ściągnąć na komputer lub dodać kanał RSS do własnego agregatora (dla mnie to najlepsza opcja).

Choć serwis jest jeszcze w wersji rozwojowej (jak dla mnie brakuje jeszcze kanału RSS nowo dodanych podkastów) i bardzo przypomina jego amerykańską wersję, to i tak warto na niego zaglądnąć i wybrać sobie interesujący podkast. Ja osobiście trzymam kciuki za dalszy rozwój katalogu i czekam na nowe funkcje. Dziękuję i powodzenia chłopaki!

• Have dinner ready. Plan ahead, even the night before, to have a delicious meal on for him. This is a way of letting him know that you’re thinking about him and are concerned about his needs. Most men are hungry when they come home and the prospect of a good meal is part of a warm welcome.
• Prepare yourself. Take 15 minutes to rest so that you’ll be refreshed when he arrives. Touch up your make-up, put a ribbon in your hair and be fresh looking. He has just been with a lot of work weary people. Be bright and a little more interesting. His boring day will need a lift.
• Clear away clutter. Make one last trip through the main part of the house just before your husband arrives. Gather up school books, toys, paper, etc. Your husband will feel he has reached a haven of rest and this will give you a lift too.
• Minimise the noise. At the time of his arrival, eliminate all noise of the washer, dryer, dishwasher or vacuum cleaner. Try to encourage the children to be quiet. Be happy to see him. Greet him with a warm smile.
• Don’t greet him with problems or complaints. Don’t complain if he is late for dinner. Count this as minor compared with what he might have gone through that day. Make him comfortable. Have him lean back in a comfortable chair or suggest he lie down in the bedroom. Have a cool or warm drink ready for him. Arrange his pillow and offer to take off his shoes. Speak in a low, soft, soothing and pleasant voice. Allow him to relax and unwind. Listen to him. You may have a dozen things to tell him, but the moment of his arrival is not the time. Let him talk first.
• Make the evenings his. Never complain if he does not take you out to dinner or other places of interest. Instead try to understand his world of strain and pressure, his need to be relaxed.
• The goal: Try to make your home a place of peace and order where your husband can renew himself in body and spirit.

Idę to pokazać Uli. Jeśli nie wrócę, to znaczy że się nie zgodziła na moje nowe zasady, a ja nie żyję.

Mój sposób

Mój sposób nie jest ani super tajny, ani tylko dla wybranych. Ale wciąż dużo osób pyta jak to robić. Część osób płaci też spore, zbędne prowizje za przelewy.

Co jest do tego potrzebne:

• Zwykły rachunek bankowy (current account) w irlandzkim banku AIB i dostęp do konta przez internet (AIB Internet Banking)
• Karta kodów jednorazowych (AIB Code Card)
• Rachunek bankowy (złotówkowy lub walutowy) w dowolnym banku w Polsce

Konto w AIB

Konto w AIB (Allied Irish Bank) nie jest darmowe. Koszt utrzymania wynosi €15 za kwartał plus €0,20 za każdą operację na koncie ( w tym przelew za granicę). W sumie nazbiera się tego około €100 za rok. Jest jednak sposób na zmniejszenie tej opłaty. Wystarczy posiadać kartę debetową Laser Card i wykonać dwie operacje miesięcznie przez internet. Wówczas koszt utrzymania konta to koszt opłaty za kartę i wynosi €40 rocznie. Nie ma już dodatkowych opłat za operacje na koncie. Do przelewów transgranicznych (międzynarodowych) potrzebna jest jeszcze lista haseł jednorazowych. Można ją zamówić przez internet po zalogowaniu do panelu zarządzania kontem na stronie www.aib.ie.

Panel logowania do AIB Internet Banking

Numer IBAN i kod SWIFT

Aby wykonać dowolny przelew transgraniczny należy znać pełny nr konta w formacie IBAN (28 znaków w przypadku Polski) oraz kod SWIFT (inaczej BIC) banku, na którego konto jest kierowany przelew. Nr rachunku IBAN tworzy się poprzez dodanie kodu kraju do numeru konta używanego powszechnie. I np dla Polski nr konta w formacie IBAN będzie wyglądał następująco: PL 27 1140 2004 0000 3002 0135 5387. Kod SWIFT natomiast jest kodem identyfikującym jednoznacznie bank, do którego przelewamy pieniądze. I tak np kod SWIFT dla mBanku jest BREXPLPWMUL, a dla BZWBK to WBKPPLPP.

Przelew

Gdy wszystkie powyższe dane są już zgromadzone można w szybki sposób przelewać pieniądze. Należy zalogować się do banku przez internet, następnie kliknąć w zakładkę Tranfer money » international.
Ukazuje się okno z wyborem rodzaju przelewu. Każdy sposób jest dokładnie opisany. Tylko przelew typu Standard jest darmowy i należy go wybrać właśnie ten.

Wybór rodzaju przelewu

Kolejne okno zawiera formularz zgromadzonymi wcześniej danymi. Pola oznaczone gwiazdką są obowiązkowe.

Formularz przelewu

Po wypełnieniu formularza i kliknięciu przycisku Submit ukazuje się pole do wpisania wybranego losowo hasła z listy kodów jednorazowych. Następnie należy kliknąć przycisk Confirm i gotowe!

Pole do wpisania hasła z listy kodów jednorazowych

Przy kolejnych przelewach można uniknąć wpisywania tych samych danych ponownie. Aby przyspieszyć kolejny przelew należy wejść w zakładkę account info » intl payment log i ukaże się lista ostatnich przelewów. Następnie należy kliknąć link REUSE przy przelewie, który ma być powtórzony. Po kliknięciu ukazuje się od razu wypełniony formularz przelewu, gdzie trzeba tylko wpisać kwotę przelewu.

Kiedy pieniądze będą w Polsce?

Bezpłatny przelew typu Standard powinien zająć nie dłużej niż 3-4 dni roboczych. W praktyce zajmuje 2-3 dni roboczych.
Nie jest co prawda przelew błyskawiczny, ale jeśli ktoś przelewa pieniądze regularnie, to ta metoda jest bardzo wygodna.

Problemy i inne metody

Opisany przeze mnie sposób nie jest jedynym. Z pewnością jest ich więcej, a wyobraźnia zaradnych Polaków nie zna granic. Ja jednak po wypróbowaniu innych metod stwierdzam, że ten sposób jest dla mnie najlepszy, szybki i wygodny.

Jeśli uważasz, że gdzieś powyżej jest błąd, czegoś nie rozumiesz lub znasz równie dobry sposób przelewu pieniędzy, to podziel się ze mną swoją opinią w komentarzu poniżej lub jak wolisz napisz do mnie. Formularz kontaktowy znajdziesz na stronie O Autorze.

A w programie między innymi:

• Pomysł na biznes
• Biznes plan
• Rozpoznanie rynku
• Marketing
• Podatki
• I wiele wiecej

Szkoda, że w tym czasie mam angielski, bo to tylko kilka ulic ode mnie. Więcej szczegółów można znaleźć na ulotce.

Tak wyglądał mój blog przed 31 października 2007

Wg mnie nowy szablon jest bardziej przejrzysty i czytelny. A jakie jest Twoje zdanie?

Ja spędziłem w szkole 17 lat. Żadnego roku nie żałuję, ale po skończeniu studiów pomyślałem, że nauki już wystarczy. Przynajmniej na jakiś czas. I ten czas właśnie się skończył.

Oczywiście nie zamierzam pisać doktoratu (do takich studiów i tak potrzebowałbym tytułu magistra), ani nie myślę o jakiejś poważnej długoterminowej nauce. Za to poważnie myślę o nauce języka angielskiego. Choć mój angielski nie jest taki zły, bo potrafię poradzić sobie w niemal każdej sytuacji, to jednak chciałbym dopracować go do najwyższego poziomu. O ile ze słownictwem nie mam kłopotu (w razie czego mam nawet zainstalowany słownik w telefonie), to moja jednak gramatyka pozostawia wiele do życzenia. A bez gramatyki nici z swobodnego porozumiewania się.

Kto uczył się angielskiego przez dłuższy czas wie ile występuje w nim czasów a najgorsze jest to, że nie mają one swoich odpowiedników w języku polskim. A ja z teorii nigdy dobry nie byłem.
Dlatego w pierwszej kolejności postawiłem na język, bo bez tego nie ma sensu ruszać po dalszą edukację. I już od września uczęszczam na kurs do Dun Laoghaire Adult Learning Centre w Sallynoggin.

Szkoła oferuje wszystkie poziomy zaawansowania, więc myślę, że zabawię tam na dłużej. Do czerwca kursy były bezpłatne. Od września opłata wynosi €75 za 10 dwugodzinnych lekcji. Zajęcia odbywają się raz w tygodniu. Nie jest to ani Oxford ani inna prestiżowa placówka, ale dla moich problemów z gramatyką w zupełności wystarczy. Tym bardziej, że jest blisko domu.

W niedalekiej przyszłości planuję rozpocząć również kursy doskonalące w lokalnej siedzibie FASu (irlandzki urząd pracy), gdzie znajduje się duży ośrodek szkoleniowy. Na pierwszy ogień planuję zostać słuchaczem kursu pt: Start your Own Business, gdyż myślę o założeniu małego biznesu usługowego. Jak to wyjdzie, to jeszcze nie wiem, ale będę na bieżąco opisywał moje kroki przy zakładaniu firmy na tym blogu.

Póki co chęci są, pomysł też czasu też powinno starczyć, choć nie zamierzam rezygnować ze stałego zatrudnienia przynajmniej na początku. Chciałbym tylko zmienić swoją obecną pracę na coś mniej absorbującego, żeby mieć czas na realizację powyższych planów.

Komisja mieściła się w dwóch budynkach. W jednym przyjmowano głosujących o nazwiskach zaczynających się od litery A do Ł, a w drugiej od M do Ż. Próbowałem zagłosować trzy razy. Pierwszy raz koło 12 w południe kolejka była duża. Pomyślałem przyjadę wieczorem gdzie już nikogo nie będzie. Ale w międzyczasie przejeżdżałem tamtędy koło 14 i kolejka była już bardzo duża. Tym bardziej skłoniło mnie do kolejnej wizyty wieczorem. Ale to co działo się o 19, to już przerosło moje oczekiwania. Kolejka do mojej komisji rozciągała się na ponad pół kilometra, a polską mowę było słychać już z daleka. Zablokowana ulica przed Ambasadą i zaciekawienie Irlandczyków nie miało końca. Sprawą zainteresowały się nawet irlandzkie media. I tym sposobem niestety nie dane mi było wziąć udziału w wyborach.

Z jednej strony to dobrze, że Polacy w końcu dostrzegli swoją wartość. Nawet Ci, którzy wyjechali chcieli wykorzystać swoją szansę. Ale z drugiej strony powstaje pytanie, kto jest za to odpowiedzialny? Kto dopuścił do takiej sytuacji, że żeby zagłosować trzeba stać kilka godzin w kolejce? Przecież już 16 października wiadome było ile osób jest chętnych do głosowania i ile ewentualnie zajmuje obsługa jednego głosującego. Dziecko w 6 klasie szkoły podstawowej by policzyło tak proste działanie. A jednak ktoś zawiódł i moim zdaniem powinny posypać się głowy za taki numer.

A może ktoś działał z premedytacją? Ktoś wiedział w jaki sposób odwieść ludzi od głosowania w Irlandii i Anglii gdzie jest obecnie dość spora liczba uprawnionych do głosowania. Z pewnością ktoś komu najbardziej na tym zależało. Ktoś dla kogo emigranci nie są właściwym elektoratem. Ktoś kto ma swój elektorat w Polsce i nie potrzebuje negatywnych głosów z poza granic. Na pewno ktoś dzięki komu tak liczne tłumy opuściły Polskę w poszukiwaniu lepszego jutra. Czyżby obecna władza?

Na forum Zielona Irlandia trwa burzliwa dyskusja na ten temat. Jedni piszą, że trzeba głosować, inni że to co najmniej niepoprawne. Nie chcę rozpatrywać tutaj samej kwestii chodzenia na wybory w ogóle, bo uważam że jako obywatel kraju w którym mieszkam powinienem głosować. Ale czy powinienem to robić będąc na raczej dłuższej lub stałej emigracji?

Patrząc z jednej strony, to jest to bez sensu. Bo dlaczego mam wybierać komuś lub dla kogoś. I tak w najbliższym czasie nie będę mieszkał w Polsce. Nie będę korzystał z prawa, które ustanowi/poprawi/zmieni/popsuje nowa władza. Nie będę musiał martwić się jak dotrwać do kolejnej wypłaty. I w końcu nie będę doświadczał jak kolejny rząd nie robi nic w kierunku poprawy kraju nad Wisłą.

Ale przecież Polska to nie tylko ludzie w niej mieszkający. Czy ja Polak z krwi i kości nie jestem jej częścią? Czy emigrantowi nie wolno troszczyć się o swoją ojczyznę? Czy ma porzucić patriotyzm i wszystko co polskie? Przecież Polska to teraz wspólna Europa. Przecież rząd zabiega o swoich obywateli nawet gdy są poza granicami (przynajmniej powinien). Polski rząd prowadzi szeroko pojętą politykę zagraniczną. Polscy żołnierze walczą na wojnach i służą na misjach. Polska nie jest krajem samym w sobie. Polska składa się ze wszystkich swoich obywateli gdziekolwiek by oni nie byli. Emigranci również tworzą Polskę.

I gdyby nawet porzucić to wszystko powyżej, to i tak mam prawo decydować o kraju gdzie żyje moja rodzina, gdzie być może jeszcze kiedyś wrócę ja lub moje dzieci. A naprawa tak dużego i zepsutego państwa zajmie długie lata. Na to trzeba czasu. I warto zdecydować o tym już teraz. Już 21 października.

Czyż nie mam racji przyjacielu?

Dziwne znaki STOP

Czyżby ktoś zapomniał jaką rolę spełnia format znaku? Bo niby dlaczego znak STOP ma niepowtarzalny kształt? Dlatego, że nawet gdy jest zasypany śniegiem lub jest stary i nieczytelny, to jego kształt mi powie, że jest to znak STOP. Podobnie jest ze znakiem “Ustąp pierwszeństwa przejazdu” lub “Droga z pierwszeństwem przejazdu”. W Obydwu przypadkach format znaku jest niepowtarzalny.

A może to ja nie jestem na bieżąco i czegoś nie wiem? W końcu jako zawodowy kierowca powinienem. A może Ty wiesz o co tutaj chodzi?

Zaczęły się długie spacery i myślałem o powtórnej przesiadce na rower. Jednak irlandzka pogoda nie bardzo sprzyja rowerowym wyprawom, a spacery nie przynosiły zamierzonego rezultatu. Potrzebowałem czegoś mocniejszego. Nie tak mocnego jak Filip, ale bardziej skutecznego. Potrzebowałem więcej ruchu, co było oczywiste, a zarazem chciałem być niezależny od kapryśnej pogody i robić to regularnie.

W centrum Dublina zawiązały się nawet drużyny, które trenują i grają turnieje w piłkę nożną, koszykówkę czy siatkówkę. Jednak odległość od centrum uniemożliwiałaby mi regularne treningi.

Join to West Wood

Zacząłem się zastanawiać jak robią to tubylcy. Przecież ludzi z nadwagą tu nie brakuje. A więc wpadłem na pomysł. Nie myśl sobie, że jest to coś strasznie oryginalnego. Ot po prostu zostałem członkiem fitness klubu. Dość elitarnego, bo West Wood można do takich zaliczyć. Nie wybrałem go, bo jest elitarny, tylko dlatego, że jest najbliżej domu.

A więc teraz wyciskam z siebie hektolitry potu na bieżni, steperze i innych urządzeniach aerobowych, których jest tam cała masa. Albo odwiedzam basen, jacuzzi lub saunę. Sama radość dla spiętego ciała. Ostatnio odkryłem squash. Nigdy w to nie grałem. Całkiem przyjemna gra i już czuję, że polubią ją na dobre. Jeszcze w tym tygodniu zaopatrzę się we własne rakiety. Okolica spokojna, kilka minut od domu, a z okien siłowni rozciąga się widok na zadbany zielony tor do wyścigów konnych – Leopardstown. Czego chcieć więcej!

Więcej ruchu

A zatem oderwij się od telewizora czy komputera. Zrezygnuj z overtime’u i ruszaj tam, gdzie Twoje ciało odpocznie po ciężkim tygodniu, a Ty choć na chwilę zapomnisz o codziennych problemach i obowiązkach.

4-8 EDEN QUAY
DUBLIN 1
III PIĘTRO

Nowe numery telefonów to:
(01)8718020
fax (01) 8727792
Adres strony: www.dublin.polemb.net
Adres e-mail: consul@dublin.polemb.net

Nowy adres z pewnością się przyda podczas nadchodzących wyborów. Bo głosować trzeba!

Wyświetl większą mapę

Trasę proponuję zacząć od autostrady tak jak zaznaczyłem to na mapce. Od razu zaznaczam, że nie jest to trzydniowa wyprawa życia, tylko kilkugodzinna wycieczka po ciężkim tygodniu pracy.

Same anteny nie są zbyt ciekawym okazem do oglądania. Stalowe konstrukcje z masą nadajników. Za to co towarzyszy zdobywaniu tych pagórków po prostu zapiera tech w piersi. Samochodem możesz dojechać tylko w miejsce oznaczone symbolem “Parking”. Resztę trasy musisz pokonać piechotą, co nie sprawi Tobie większych problemów. Świerze powietrze i las dookoła na pewno pozytywnie wpłyną na Twój nastrój.

Po dotarciu do celu naszym oczom ukaże się przepiękna panorama na bądź co bądź betonowo-asfaltowy Dublin. Miasto ciągnie się aż po horyzont, a wprawne oko wychwyci charakterystyczne punkty miasta. Szczególnie dobrze widoczna jest cała Zatoka Dublińska i port w Dun Laoghaire. Koniecznie zabierz ze sobą lornetkę. Na pewno się przyda.

A jeśli po miłej wycieczce zgłodniejesz, to proponuję posilić się bardzo miłej i kameralnej pizzerii La Dolce Vita Trattoria, która znajduje się w Sandyford Village. To miejsce również umieściłem na mapce.

Życzę miłego spędzania wolnego czasu i delektowania się wspaniałymi widokami z opisanych wzgórz.

Okazja bardzo szczególna tym bardziej, że ja sam miałem okazję nagrywać wraz z Filipem. A więc składam gratulacje dla Filipa i życzę kolejnego zera!

Zapraszam do słuchania odcinka nr 100!

Lot Dublin – Wrocław przebiegł całkiem przyjemnie, a nawet byłem mile zaskoczony ze strony Ryanair’a. Trochę to dziwne, bo jak można być zadowolonym z tanich linii? A jednak! Lot był o 5.55, więc nie było szans na spokojną noc. Jak wiadomo bramki otwierają przeważnie 2 godziny przed wylotem, ale my (ja i Ula) postanowiliśmy być wcześniej z racji nieprzewidzianych okoliczności. Na lotnisku byliśmy już przed 3 rano, chwila na odnalezienie stanowisk Ryanair’a i okazało się, że panie w niebieskich mundurkach już szykują się do odprawy. I w ten sposób jeszcze przed niekończącą się kolejką rodaków udało nam się zostawić bagaż i spokojnie udać się do samolotu.

Zapokładowanie odbyło się sprawnie i szybko jak przystało na Ryanair’a. Z drugiej strony sprytnie sobie to wymyślili, że z góry nie ustalają miejsc w samolocie. Wiadomo, że każdy chciałby mieć wybór i siedzieć tam gdzie chce (fotel przy oknie, to chyba najlepszy wybór?). W ten sposób prawie 200 osób w tempie błyskawicy pędzi do samolotu żeby wybrać ulubiony fotel, a Ryanair nie ma kłopotu z ociągającymi się pasażerami. A jak już koniecznie zależy Tobie na byciu pierwszym, to płać dodatkowo. Sprytne! Z tego co zaobserwowałem, to zaledwie kilka osób decyduje się na dopłatę.

I tu miłe zaskoczenie nr dwa. O 5.55 byliśmy już na pasie gotowi do startu. Co za czas! Jeszcze nigdy nie spotkałem się z taką punktualnością. Pilot poderwał maszynę sprawie i zapowiedział, że lot będzie trwał 2 godziny i 20 minut. Lot przebiegł jak zwykle nudno i monotonnie, a suche powietrze panujące na pokładzie po raz kolejny dało mi się we znaki. Szybkie lądowanie we Wrocławiu poprzedzone wytracaniem wysokości w chmurach burzowych, gdzie zatrzęsło nas porządnie kilkakrotnie, i co się okazuje? Lot trwał dokładnie tyle co mówił pilot czyli 2h 20min. Kolejna miła niespodzianka tego dnia od taniego przewoźnika zwanego Ryanair.

Co wywołało takie miłe akcenty tego dnia? Może dlatego, że w Dublinie byliśmy pierwszym lotem tego dnia i odprawa i start udały się tak sprawnie. A może to, że sezon wakacyjny już prawie się kończy i nie zbytniego ruchu na lotniskach i w powietrzu? Tego nie wiem. Faktem jest, że choć loty do przyjemnych nie należą, to kilka miłych akcentów poprawiło mi humor.

Teraz szybkie wizyty u rodziny i znajomych i zasłużony weekend w Krakowie…

Otóż mam bilety. Darmowe bilety dla tych, którzy chcą pójść. Gdzie jest haczyk? Nie ma!

Adam Firych napisał do mnie ponownie i ogłosił, że jest w posiadania kilku biletów. Jeśli jeszcze nie zaopatrzyłeś, a masz ochotę iść, to bierz do ręki telefon i dzwoń prosto do Adama pod nr 0867338037.

Hasło – odzew to “Made In Ireland”. Nie zwlekaj. Mecz już jutro, a biletów coraz mniej!

Witam!

Dziś dostałem potwierdzenie of FAI (Football Association of Football) – odpowiednik Polskiego PZPN-u, że w dniu 17 sierpnia w Dublinie odbędzie sie mecz piłki nożnej kobiet do lat 19-stu pomiędzy Reprezentacją Polski i Irlandii. Spotkanie będzie miało charakter towarzyski jednak jest to normalny oficjalny mecz obu Reprezentacji pod zwierzchnictwem UEFA i FIFA.

Polska Reprezentacja Kobiet przyleci do Irlandii koło 14 Sierpnia i zostanie najprawdopodobniej do 22 Sierpnia. Polki rozegrają dwa mecze z Reprezentacją Irlandii.

Pierwsze spotkanie odbędzie sie 17 Sierpnia (piątek) na Stadionie Tolka Park w Dublinie (przy Drumcondra Road) o godzinie 20:00. Drugi mecz zaplanowany jest na 19 Sierpnia w Limerick na Jackman Park na godzinę 15:00. Koszt biletu wynosić będzie 5 euro.

Czekam cały czas na potwierdzenie ze strony PZPN-u dotyczące otrzymania kilku replik koszulek Reprezentacji Polski, które mogły by być rozlosowane podczas przerwy Dublińskiego spotkania. Powiadomię Państwa w chwili otrzymania jakichkolwiek wieści.

Nie mniej jednak proszę wykorzystać daną informację dotyczącą dwumeczów i rozszerzyć ją na forum publicznym. Chodzi głównie o pierwsze spotkanie w Dublinie na Tolka Park – stadionie który pomieści około 8 tyś kibiców. Jeśli dana informacja “rozejdzie się dużym echem” wśród polskiej społeczności na stadionie powinno pojawić się około 4 tyś polskich sympatyków piłki nożnej. Przy jakichkolwiek adnotacjach owego spotkania proszę zaznaczyć, że na stadion nie wolno wnosić własnego alkoholu ani środków pirotechnicznych. Osoby pod wpływem alkoholu oraz narkotyków nie będą wpuszczane na teren Stadionu Tolka Park. Proszę również dać do wiadomości, że chętni zamierzający obejrzeć mecz Polek – proszeni są o zabranie ze sobą czerwonych lub białych koszulek oraz (jeśli będą w posiadaniu) czapeczek oraz szalików Reprezentacji Polski. Chodzi o stworzenie prawdziwej sportowej atmosfery i odczuciu prze Polskie piłkarki, że grają “….u siebie”. Wskazane są również Flagi Reprezentacji Polski.

W tym tygodniu otrzymam od FAI plakaty reklamujące dane wydarzenie i jeśli tylko Państwo są zainteresowani otrzymaniem owego plakatu do celów reklamowych proszę o kontakt. Kibice z Fan Clubu “PFFI” – Polish Fans From Ireland zaoferowali również pomoc w dystrybucji owych plakatów i reklamie Dublińskiego meczu, jednak interwencja z Państwa strony byłaby na pewno dodatkową promocją.

Z wszelkimi informacjami i ewentualnymi zapytaniami proszę się kierować pod wskazane poniżej dane kontaktowe: Adam.Firych@hibernian.ie lub telefonicznie pod numerem: 0867338037. Do usłyszenia i mam nadzieję… do zobaczenia na meczu.

Z Wyrazami Szacunku
Adam Firych

Całkiem fajna inicjatywa. Polacy lubią piłkę nożną. A piłka nożna kobiet i to na szczeblu międzynarodowym, to musi być wydarzenie! Co o tym myślisz?

Pomógł kolega

Miałem kolegę w Dublinie, który przyjechał tu już rok wcześniej i liczyłem na jego pomoc. Kompletnie nic nie wiedziałem o Irlandii. Irlandia – to ta zielona kraina na zachód od Anglii? To była cała moja wiedza . Mój angielski był na poziomie podstawowym. A więc za pożyczone pieniądze, spakowałem się, kupiłem bilet i ruszyłem do “Ziemi Obiecanej”. Kolega zarezerwował mi łóżko w hostelu. Sam mieszkał na południu Dublina, więc i ja tu się osiedliłem. W tym czasie Polaków było niespełna 10 tys.Nie było dużej konkurencji na rynku pracy i język polski nie był tak słyszalny jak obecnie.

Po przyjeździe

Przyjechałem wieczorem, miałem instrukcje jak dostać się na południe i gdzie mam się spotkać z kolegą. Dotarliśmy do hostelu i marzyłem tylko o spaniu. Szybko rozpoznałem nowe lokum i nie wydawało mi się takie złe. Na drugi dzień kupiłem kartę do tel. komórkowego, bo irlandzki nr telefonu to podstawa przy szukaniu pracy. Z racji tego, że musiałem się jakoś poruszać kupiłem używany rower za €80 co było dobrym krokiem. Teraz wiem, że przepłaciłem, ale wtedy liczył się tylko środek lokomocji. Szybko przestawiłem się na ruch lewostronny, kupiłem mapę Dublina, kolega pokazał mi najbliższe okolice gdzie mogę coś znaleźć i w drogę. Pierwsze kilka dni jeździłem z nim. Tłumaczył mi jak rozmawiać z Irlandczykami i o co pytać. Już dwa dni później plewiliśmy ogródek sympatycznej starszej pani. Uwinęliśmy się w kilka godzin i zarobiliśmy po €25 na głowę. W następnych dniach jeździłem już sam, bo kolega miał swoją robotę.

Szukając pracy

Pytając się i zostawiając numer swojej komórki w kolejnych miejscach trafiłem na budowę. Właściciel przeprowadzał gruntowny remont swojego domu i powiedział, że się odezwie. Irlandczycy z reguły tak mówią, bo to mili i sympatyczni ludzie ale nie traktuj ich słów zbyt poważnie. Czasami zapisują numer na torbie po właśnie konsumowanych pączkach. Wiadomo co z tą torbą później robią. Oczywiście wrzucają prosto do kosza zaraz jak zamkną za Tobą drzwi. Ja skupiłem się na szukaniu pracy bezpośrednio po prywatnych domach. Nie wysyłałem swojego CV do firm i agencji. Nie byłem jeszcze na to gotowy. Dla mnie liczył się czas i jakiekolwiek pieniądze. Teraz ten plan nie będzie działał. Zbyt dużo osób tak robiło przez co Irlandczycy zrazili się do tej metody.

Mieszkanie na darmo

Szukając dalej pracy natrafiłem na bardzo wielki i stary dom.Właściciel oświadczył, że ma dla mnie pracę. Hurra! Muszę pomalować mu okna na wysokości. Z wysokością nie mam problemu więc podjąłem wyzwanie. Już na drugi dzień od rana malowałem okna. Praca szła sprawnie, pogoda dopisywała, a z wysokości miałem piękny widok na morze i jak się potem okazało w niedalekim sąsiedztwie mieszkał sam Bono, Enya i jeszcze kilka pełnowymiarowych gwiazd. Praca przy malowaniu zajęła mi 2 dni. W ciągu drugiego dnia pracy zadzwonił właściciel budowy i powiedział, że ma dla mnie pracę. To była wiadomość! Gdy skończyłem malować, właściciel domu przy wypłacie zaproponował mi układ. Powiedział, że mogę u niego mieszkać. Z free. W zamian za to miałem pracować dla niego jeden dzień w tygodniu.

Witaj przygodo!

I w ten sposób zaczęła się prawdziwa przygoda z Irlandią. Pracowałem na budowie od poniedziałku do piątku. W sobotę pracowałem u właściciela domu, w którym mieszkałem. Kosiłem mu trawę, malowałem okna, drzwi, pokoje i wykonywałem różne prace porządkowe. W zamian otrzymałem posiłki razem z jego rodziną przy wspólnym stole, osobny pokój, dostęp do pralki, komputera i internetu. Jak na pierwszy pobyt na wyspie nie mogłem sobie wymarzyć lepszej sytuacji. Mieszkałem u nich ponad pół roku. Aktualnie wynajmuję mieszkanie w bardzo cichej dzielnicy za przyzwoite pieniądze, sprowadziłem dziewczynę, zmieniłem kilkakrotnie pracę. W międzyczasie udało mi się nawet obronić dyplom w Polsce. Powoli wszystko się układa. Poznaję ludzi, Irlandię, zwiedzam i planuję. Wyjazd na Wyspę całkowicie zmienił moje życie i gdy mówiąc szczerze: warto było je zmienić.

Z każdym dniem świadomość naszych rodaków wzrasta. Na początku chcieli tylko załatać swój domowy budżet i wracać. Większość przyjeżdżających tutaj pierwszy raz tak mówi: “Zostanę tutaj rok lub dwa i wracam. Irlandia nie jest dla mnie.” Lecz apetyt rośnie w miarę… i już po kilku miesiącach pobytu na wyspie, pierwotny termin powrotu przesuwa się w bliżej nieokreślony. A skoro zostaje się na dłużej, to przydałoby się trochę polskości.

Sklepy i żywność

I tu jak grzyby po deszczu powstają polski sklepy. Mało tego. Popyt jest tak duży, że sklepy innych narodowości zaczynają sprzedawać “polish food”. I w końcu zaspane sieci supermarketów również zaczynają dostarczać najlepiej sprzedające się produkty, a asortyment ciągle się powiększa. Dochodzi do tego, że w sobotę wieczorem próżno szukać czegoś polskiego, bo półki są już dawno puste. Powstają również księgarnie, firmy kurierskie i piekarnie, a polski chleb robi furorę wśród Irlandczyków. Poniżej przedstawiam zdjęcia polskich hurtowni uchwycone w pośpiechu telefonem:

Polska hurtownia żywności w Dublinie

I oczywiście nie może zabraknąć najważniejszego – alkoholu. Polskie piwo można dostać w każdym większym sklepiku.

Polska hurtownia żywności w Dublinie

Rodzina

Nasz budżet ma się nieźle. Długi w Polsce oddane, awansujemy w pracy lub zmieniamy ją na lepszą. Zaczyna nam się tu podobać. Ale tęskno za rodziną. Za żoną, dziećmi. A więc przychodzi czas kiedy decydujemy się sprowadzić rodzinę do siebie. Skoro tak, to powstają polskie żłobki, przedszkola, szkoły. Są również polscy lekarze, bo irlandzka służba zdrowia pozostawia wiele do życzenia. Jest już nawet poradnia psychologiczna!
Oczywiście Polak nie byłby sobą gdyby nie upomniał się o swoje. Irlandzkie urzędy zawalone są wnioskami o wszystkie możliwe świadczenia socjalne, a na pierwszą “wypłatę” socjalu trzeba czekać nawet rok.

Dom

Skoro rodzinę mamy już w komplecie, trzeba by jakoś urządzić się na swoim. Coraz więcej osób szuka jakiegoś lokum na własność. A, że ceny nieruchomości irlandzkich nie należą do najniższych, to trzeba wspomóc się kredytem. I tu powstają firmy doradcze, a irlandzkie banki zatrudniają Polaków w celu informowania rodaków o sposobach zapożyczania się.

Rozrywka

Jako, że człowiek po pracy odpocząć musi coraz częściej witamy na wyspie wszelkiej maści artystów i kabareciarzy. Co prawda przygotowywane z rozmachem polskie festiwale i koncerty nie zawsze przyciągają tłumy, o czym przekonała się w tamtym roku Kayah, która odwołała swój występ czy przed tygodniem Doda, która z braku zainteresowania zredukowała swoje popisy do jednego tylko koncertu. Bo i kto by oglądał sztuczne piersi Dody gdy może przebierać w gwiazdach dużego kalibru. U2, Aerosmith, George Michael? A proszę bardzo!

Szanse i zyski

Polacy są coraz bardziej świadomi. Świadomi tego, że to oni kierują własnym losem. Uczą się języków, poznają ludzi, zakładają własne firmy, podróżują. W końcu ich na to stać. A Irlandia to kraj równych szans i wielkich możliwości. I choć niektórzy mówią, że Polacy nie chcą się integrować z tubylcami i nie znają angielskiego, to ja mówię, że dajmy im więcej czasu. Aż wyzbędą się polskich uprzedzeń, przestaną wiecznie narzekać, poukładają sobie życie w nowej rzeczywistości i zaczną żyć. Żyć na poziomie i godnie!

W odcinku między innymi o tym jak to miałem okazję mieszkać w Irlandii za darmo, w wieży i dlaczego Ginger leżała nago w muzeum. Po to wszystko i o wiele więcej zapraszam do podcastu, który można słuchać prosto ze strony.

Oczywiście chodzi tutaj o nazwanie ludzi wyjeżdżających z kraju nieudacznikami. Wypowiedź traktowała o ludziach, którzy nie mogąc znaleźć pracy w Polsce, próbują szczęścia za granicą, czyli najczęściej w Anglii i Irlandii. I jako, że w Polsce im się nie udawało, to za granicą też sobie nie radzą i na dodatek pobierają zasiłki dla bezrobotnych z obu krajów, z Polski i z Anglii. Oczywiście, jeśli nie wiadomo o co chodzi, to zawsze chodzi o pieniądze. Całą sprawę zapoczątkował brytyjski dziennik Daily Mail, który mylnie zinterpretował słowa Kaczyńskiego w artykule pt. Britain is the country of choice for many ‘feckless’ Poles.

I co mi do tego?

Zatem i ja ustosunkuję się do tej całej “afery”. Czy i ja również jestem nieudacznikiem? W końcu ojczyzna zapłaciła za moją edukację, wykształciła mnie na porządnego obywatela, a ja po prostu uciekłem do lepszego życia poddając się bez walki i nawet nie próbując prawdziwego życia w kraju, ponieważ zaraz po studiach (a właściwie w ich końcowym etapie) opuściłem nasz kraj. A dlaczego miałem tego nie robić? Czy ktoś może mi odpowiedzieć? Dlaczego nie?

Od dawien dawna ludzie emigrowali z Polski. Wcześniej wyjeżdżali, bo nie wieli innego wyjścia. Zmuszano ich, szantażowano, itd. Teraz wyjeżdżają, bo chcą. Tak, chcą. Chcą żyć lepiej, łatwiej, prościej, przyjemniej. Po co się męczyć skoro można inaczej.

I ja też tak zdecydowałem. Irlandia może nie jest najlepszym krajem na świecie, ale w moim przekonaniu jest lepsza od Polski. Tutaj żyję się łatwiej. Nikt bez potrzeby nie wyciąga łapy po Twoje, nie rzadko ciężko zarobione, pieniądze. Nikt się nie dopytuje ile zarabiasz, gdzie obecnie mieszkasz, ile masz domów. W kraju wiedzą o Tobie wszystko. A gdy próbujesz wyjechać, to musisz ich koniecznie o tym powiadomić, gdzie ewentualnie mogą Cię znaleźć. Wszystko jest zbiurokratyzowane. W Irlandii nie ma nawet dowodów osobistych, a o obowiązku meldunkowym nikt tutaj nie słyszał. Chcesz mieć dom w Hiszpanii, proszę bardzo. Chcesz tam wyjechać i tam żyć, nie ma problemu. Tutaj ludzie są naprawdę wolni. To jest właśnie wolny kraj.

Pytasz czy czuję się nieudacznikiem? Otóż nie! Mimo tego, że nie pracuję w sowim zawodzie, poniżej swoich kwalifikacji, z dala od rodziny i dawnych znajomych, jest mi tu dobrze i nie zamierzam tego zmieniać. Bo gdyby było inaczej nie pozostałbym tutaj ani dnia dłużej. Wierz mi.

Czuję się Polakiem i o Polsce nigdy nie zapomnę i nawet kiedyś do niej jeszcze wrócę, ale póki co wybieram Irlandię, zostaję tutaj.

Pierwsze efekty tej współpracy możesz usłyszeć już w tym tygodniu w odcinku 93. Możesz go słuchać prosto ze strony lub ściągnąć w postaci pliku mp3.

Tematem przewodnim naszych wspólnych konwersacji jest oczywiście Irlandia. Rozpoczęliśmy cykl poradników dla wszystkich tych, którzy chcą rozpocząć swoją przygodę z Irlandią lub tych, którzy chcą się dowiedzieć czegoś więcej o zielonej krainie. Niekoniecznie poważnie, niekoniecznie na temat, ale skromnie i profesjonalnie.

Jako, że jest to mój medialny debiut, zapraszam do słuchania i oczywiście do konstruktywnej krytyki w komentarzach. Jak Ci się podoba mój nowy pomysł?

Jak widać nie wszyscy potraktowali ten post z przymrużeniem oka i zawrzało między autorem i komentującymi. Czyżby niektórzy z nich dziedziczyli cechy Mariana, Leszka czy Tereski? No właśnie, jak to z nami jest, czy przykład dobrze oddaje nasze zwyczaje na wyspie? Oczywiście Polak zawsze jest inny (oryginalny?), musi się wyróżniać z tłumu i musi błyszczeć. Jeśli nie wyglądem czy ubiorem, to chociaż słowem. Po kilkudniowym pobycie w Irlandii bez problemu możemy odróżnić rodaków od innych narodowości po samym wyglądzie.

Nasze zachowanie nierzadko sięga absurdu! No bo czy normalne jest aby:

• żywić się wyłącznie w Lidlu lub w Tesco
• spożywać najtańsze produkty w tym chleb za €0,30
• jeździć rowerem cały rok żeby oszczędzić na autobus
• bilety na Święta Bożego Narodzenia kupować już w kwietniu
• papier toaletowy zastępować starymi gazetami
• pracować 70 godzin tygodniowo
• … ?

Obraz ten jest troszkę jak z krzywego zwierciadła, ale celowo przesadziłem żeby uzmysłowić jak jest naprawdę. Czasami przekraczamy granicę. Granicę absurdu.

Oczywiście każdy przyjechał tutaj w jakimś celu i zapewne każdy ma inny plan na podbicie świata, ale czy rzeczywiście musimy to robić? Czy musimy zniżać się aż do takiego poziomu żeby oszczędzić te parę euro? Przecież każdy, nawet ten najmniej zarabiający jest w stanie żyć godnie i na przyzwoitym poziomie. Bo czy nawet te €300 tygodniowo nie pozwala na to? Na pewno pozwala na opłacenie mieszkania, godny poziom wyżywienia i wystarcza na odłożenie pewnej sumy pieniędzy dla rodziny lub na przyszłość.

Nie dajmy się zwariować, zachowajmy swoją godność i szanujmy siebie i swoje zdrowie. Życie mamy tylko jedno!

Od kiedy przyjechałem, to:

• Zmieniłem 3 razy miejsce zamieszkania, począwszy od hostelu, poprzez mieszkanie z obcą irlandzką rodziną w ich domu za darmo, aż po znalezienie własnego konta, czyli domu, który wynajmuję razem z Ulą.
• Przerobiłem ponad dziesięciu irlandzkich pracodawców poprzez budowy, stanie przy taśmie i na kierowców vanów i ciężarówek kończąc.
• Przesiadłem się z autobusu poprzez rower, skuter i motocykl do samochodu.

Czy to wszystko miało sens? Czy się opłacało? Tak się dziś zastanawiam przy tym podsumowaniu. A może lepiej było zostać w kraju, podjąć pracę jako inżynier, pracować za 1200zł i na nic nie narzekać? Ale ja wybrałem inaczej. Przyjechałem tutaj, pracuję poniżej swoich kwalifikacji, mimo to zarabiam dość dobrze jak na tutejsze warunki, ale ciągle myśli kołaczą mi się po głowie: czy słusznie wybrałem i co dalej?

Jako, że nie należę do ludzi, którzy poddają się zbyt łatwo cały czas myślę o przyszłości. Staram się rozwijać, uczę się nowych rzeczy (czego wynikiem jest między innymi ten blog) i się nie poddaję. Stanowczo nie pasuję do obrazu statystycznego Polaka, nie piję, nie palę, spełniam swoje marzenia i pasje. Jako, że nie założyłem (jeszcze) rodziny nie mam zobowiązań i mogę sobie na to wszystko pozwolić. Ostatnio postanowiłem kupić mieszkanie w Polsce. Tak, w Polsce. Za jakiś czas planuję wrócić do kraju. Nie wiem jeszcze kiedy i czy wrócę, ale plany są. I to jest najważniejsze!

Podsumowując, warto było tutaj przyjechać. Poznać inny kraj, nowych ludzi, nauczyć się radzić w jakże innym niż Polska kraju. Grunt to silna wola i pozytywne myślenie. Trzeźwe myślenie!

A Ty przyjacielu jak oceniasz swój pobyt w Irlandii? Napisz mi o tym koniecznie!

A co z resztą?

Jest również dobra wiadomość dla tych, którzy zarabiają więcej niż ustawowe minimum. Otóż podwyżki obejmą wszystkie sektory gospodarki, a więc wszyscy będą zarabiać więcej. Przynajmniej teoretycznie.

Z doświadczenia wiem, że irlandzcy pracodawcy są opieszali i podwyżki odczujemy dopiero po jakimś czasie. Jakim? Tego nie wie nikt. Wszystko zależy od pracodawcy.

Czy gospodarka to wytrzyma?

Nie od dziś wiadomo, że Perpetuum mobile nie istnieje. Podobnie jest z irlandzką gospodarką. Nie będzie rozwijać się w nieskończoność. Przynajmniej nie w takim tempie. Kiedyś musi nastąpić “spadek formy”.

Jak dotąd Irlandia rozwija się świetnie. Budują się nowe domy, osiedla, drogi i szpitale. Przybywa nowych miejsc pracy. Lecz jak długo? Kiedy w końcu rynek się nasyci? Zarobki rosną, ponieważ rosną koszty życia na wyspie (w uproszczeniu). Drożeją kredyty, rośnie inflacja. Spada popyt na mieszkania. Ceny mieszkań już nie szybują w górę jak oszalałe, a w niektórych miejscach nawet spadają! Deweloperzy nie mogą sprzedać mieszkań już wybudowanych. Rząd irlandzki nie bez powodu ograniczył rynek pracy dla nowych państw członkowskich.

Czy to już koniec? Nie warto interesować się już Irlandią? Już nie znajdę tu pracy? Jak na razie możemy spać spokojnie. Upłynie jeszcze sporo czasu zanim Irlandia przestanie być atrakcyjnym miejscem na nowe życie, kilkuletnie dorabianie czy chociażby zarobienie kilku euro podczas wakacji.

Niemniej jednak trzeba być czujnym i bacznie obserwować celtyckiego tygrysa.

Logo podkastu Nie Tylko Dla Orłów

Czym jest podcast?

Jest to jest rodzaj audycji radiowej, bądź nawet słuchowiska ale nie publikowanej w czasie rzeczywistym/na żywo. Zazwyczaj jest to forma plików mp3, m4a, umieszczanych w internecie. Podcasty można pobierać w dowolnym czasie i odsłuchiwać w wybranych okolicznościach: w domu z komputera lub w plenerze z odtwarzacza mp3. Każdy może nagrać swój własny podcast, bo dominują tutaj amatorzy. Jest to radio tworzone przez internautów dla internautów!

Kim jest Filip?

Mój ulubiony podcast prowadzi skromny lecz niezwykle utalentowany Filip Dawidziński. Z pochodzenia Poznaniak (co za sknera ;), zawód wykonywany – grafik komputerowy. Stąd to niezłe logo powyżej. Zakochany w Apple, iPodach i Macach. Zawsze ciekawie, zawsze co tydzień, zawsze co wtorek wsłuchuję się w zachrypnięty głos prowadzącego gdy próbuję dojechać do pracy zakorkowaną autostradą M50. Właściwie to zawsze niecierpliwie czekam na wtorkowe poranki gdy ściągam nowy epizod i próbuję odgadnąć czym dziś zaskoczy mnie prowadzący.

Filipa miałem okazję poznać osobiście. Bezkompromisowy, nieprzewidywalny, nieobliczalny, oryginalny. On jest po prostu czadowy! Choć na co dzień ma lekko niewyparzony język i potrafi zajść za skórę, to jednak lubię słuchać jego cotygodniowych wypocin. Zapraszam do słuchania!

A jak to z Tobą jest, słuchasz podcastów? Masz swoje ulubione? Może słuchasz również Nie tylko dla orłów? Koniecznie napisz mi o tym w komentarzu!

Sam niejednokrotnie tego doświadczyłem i wiem na czym to wszystko polega. Jednak z każdym nowym miejscem pracy, byłem mądrzejszy o doświadczenie z poprzedniego miejsca pracy. Zasada jest prosta. Pracować jak należy, jednak nie więcej niż Irlandczycy. I oczywiście nie dawać się wykorzystywać. Oczywiście niektórzy powiedzą, że prosto jest o tym pisać, ale jak powiedzieć o tym wszystkim swojemu szefowi? Przecież zwolni mnie z pracy i będzie. Proste nie jest, ale lepiej poszukać nowej pracy niż pracować 70 godzin! tygodniowo za €400. Pieniądze ważne są, ale nasza godność i własne zdrowie chyba są ważniejsze. Nie prawda? Przynajmniej dla mnie.

Przykłady można by mnożyć w nieskończoność. Ale lepiej zapoznać się za artykułem na Gazecie Wyborczej pod tytułem Polak buntuje Irlandię Polecam!

Laptop Lenovo T60p

Do tej pory używałem Toshiby, ale ThinkPad chodził za mną już od dawna. Spodobał mi się ten design. Cały czarny, o prostych liniach i krawędziach. Nie znajdziemy w nim zaokrągleń, ani wyszukanych form projektantów, których produkty królują obecnie na rynku. T60p jest idealny dla mnie. Prosty, skromny, a we wnętrzu czai się nieokiełznana moc. I choć Ula ochrzciła go już wstępnie iKlocek i nie spodobał się jej zupełnie, to jednak dla mnie jest wręcz wymarzoną maszyną.

Symbol fabryczny to 8744C9U. Posiada procesor Core 2 Duo T7200, 2 GB pamięci RAM, matrycę 15,4″, 100 GB dysk twardy i bezprzewodową kartę sieciową w standardzie “n”. Zakupiłem go w sklepie internetowym Euclid Computers w stanach. Przesyłka kosztowała mnie nie całe $100 i był u mnie już po 3 dniach! Dla porównania, wysyłka laptopa z Polski kosztowała prawie 200 zł i trwała prawie 3 tygodnie. Niech żyje Poczta Polska!

Mam nadzieję, że będzie dobrze współpracował i podtrzyma tradycję solidnych maszyn spod znaku IBM choć obecnie to już Lenovo.

Ford T z 1913 roku

Oczywiście nie mogło zabraknąć najbardziej znanego modelu T ze stajni Henry Forda. Okaz powyżej pochodzi z 1913 roku! Prawdziwe cacko.

Jak na Irlandię przystało nie zabrakło akcentów… angielskich. Oto samochód Bonda. Jamesa Bonda. Aston Martin DB6 z 1967 roku oraz dziewczyna Bonda, a właściwie to Ula, moja druga połówka.

Aston Martin DB6 z 1967 roku

Nie zabrakło również mojej ulubionej marki – mercedesa. Kocham te samochody. Oczywiście te stare do modelu W124 włącznie. Nowsze mają szybsze procesory niż mój nowy laptop. Model poniżej to W108 280 SD z 1971 roku z potężnym trzylitrowym silnikiem. Piękny!

Mercedes W108 280 SD z 1971 roku

Oczywiście nie zabrakło polskich akcentów wystawy. Poniżej Ural 750. Prosto z drogi. A droga była na skróty…

Polski akcent - Ural 750

Więcej zdjęć znajdziesz w galerii. Zapraszam do przeglądania i komentowania!

Jeśli lubisz pisać, wystarczy założyć nowy wątek na forum i opisać ciekawą historię wyprawy w ciekawe irlandzkie miejsce lub jeśli jesteś pasjonatem fotografii, możesz utworzyć fotoreportaż i umieścić go na Zielonej Galerii. Zarówno reportaż jak i fotoreportaż należy zgłosić do oceny do administracji forum.

Nagroda

Do wygrania jest usługa poczty elektronicznej e-mail w domenie forum (np. nick@zielonairlandia.pl) z dowolnym nickiem. Skrzynka ma pojemność 2 GB, załączniki 20 MB, a serwery poczty obsługiwane są przez Google. Cała usługa jest bardzo zbliżona do Gmail. Więcej szczegółów na forum Zielonej Irlandii.

A Ty co myślisz o tym konkursie?

Opracowanie to ma za zadanie przybliżyć wszystkie aspekty życia w tej części wyspy, takie jak: życie codzienne, zakwaterowanie, zatrudnienie, świadczenia socjalne, opieka społeczna, opieka zdrowotna i inne.

Przewodnik powstał w wyniku współpracy zespołów z poszczególnych hrabstw oraz Regionalnego Zespołu Koordynacyjnego i wielu najważniejszych instytucji w tym kraju.

Choć publikacja ogranicza się tylko do wybranej części Irlandii, to myślę, że wiele aspektów życia na szmaragdowej wyspie nie odbiega od innych rejonów.

Przewodnik dla wyjeżdżających do Irlandii

Przewodnik można pobrać tutaj (plik .pdf, 2.7 MB).

Ryanair Bargains, bo tak nazywa się ten program, pokazuje aktualne promocje na wszystkich trasach obsługiwanych przez Ryanair’a. Oczywiście jest możliwość personalizacji programu. Wystarczy wybrać domowe lotnisko czyli takie, z którego będziemy startować oraz lotniska lub państwa docelowe.

Strona konfiguracyjna programu Ryanair Bargains

Jak widać można wybrać aż 5 dowolnych lokalizacji. Po wybraniu strona generuje specjalnie ustawioną wersję programu, którą instalujemy na komputerze.

A może kanał RSS?

Jeśli ktoś lubi nie chce brudzić sobie rąk instalowaniem dodatkowych programów przewoźnik udostępnił również kanał RSS. Sposób konfiguracji jest identyczny, tylko zamiast pobierać program generujemy adres kanału RSS i wklejamy do naszego czytnika. Konfigurator można znaleźć pod adresem ryanair.com (stona w j. angielskim).

Kanał RSS programu Ryanair Bargains

Myślę, że jest to dobry sposób na zaoszczędzenie sporej sumy na biletach. Jak Ryanair Bargains będzie się spisywał czas pokaże. Zwłaszcza, że już są dostępne bilety na grudzień i trzeba się spieszyć.

Swoim towarzystwem uraczyli nas również znajomi i w czwórkę wyruszyliśmy na południe Dublina trasą N11. Pogoda sprzyjała już od kilkunastu dni, więc nie mieliśmy się czego obawiać. Po zjechaniu z autostrady w okolicy południowej części Bray dotarliśmy do miejscowości Enniskerry. Kierując się znakami dotarliśmy do celu.

Przy wjeździe na teren przywitała nas miła pani i od każdego z nas wyciągnęła €7.50 za wstęp. Po uiszczeniu opłaty zostało nam około 1 mili do ogrodów. Mijając po drodze pola golfowe (ach ten snobistyczny pseudo sport), dotarliśmy na miejsce. Do zwiedzania jest Dom za dodatkowe €2,50 i ogrody. My zdecydowaliśmy się tylko na ogrody. Pogoda była przepiękna więc postanowiliśmy nie marnować czasu na zwiedzanie domu. Po sprawdzeniu biletów weszliśmy do ogrodu, a tam…

Ten widok zaparł nam dech w piersiach. Wszędzie zielono i schludnie. Piękne trawniki, iglaki i kolorowe kwiaty, fontanny, drzewa i posągi. Wszystko oczywiście dopieszczone na “wysoki połysk”. Aż za bardzo jak na irlandzką solidność… Pewnie pracuje tam sporo rodaków. Na prawdę jest co podziwiać. Dużo zieleni, kwiatów, wody. Jest nawet kamienna wieża, japońskie i włoskie ogrody, a nawet cmentarz zwierząt! Wszystko to rozplanowane i przemyślane. Przy wejściu można się zaopatrzyć w mapkę aby nie zabłądzić pośród wielu alejek.

Waterfall

W drodze powrotnej warto również zobaczyć 121 metrowy, najwyższy wodospad w Irlandii. Oczywiście nie za darmo. Wstęp kosztuje €5. Ale za to bardzo dobre miejsce na niedzielny wypoczynek z rodziną. Jest mały sklepik, plac zabaw dla dzieci, a przede wszystkim duży teren na rodzinne grillowanie na łonie natury. A wszystko to zaraz przy wodospadzie.

Podsumowując wycieczka choć krótka, to bardzo udana. Polecam wszystkim, szczególnie tym z Dublina, którzy na co dzień spędzają większość czasu w betonowej stolicy.

Widok z ogrodu na Powerscourt House

Po więcej zdjęć zapraszam do galerii. Nawet mi się podobają.

Zdałem się na wiedzę mojego kolegi, który przecież tam był i pracował i wie co, i jak, i w ogóle… No cóż, tak fajnie opowiadał, że zaufałem. On kupił bilety w jedną stronę (i to był błąd), i on zorganizował nocleg (błąd drugi).

Był to rok 2003, więc nie było tak prosto “przedostać się” do Anglii. Kontrola, szczegółowa kontrola na granicy, rozmowa z celnikiem, itd. Lot mieliśmy z Berlina. Ta część podróży przebiegła bez zakłóceń. Kłopoty zaczęły się po wylądowaniu na London Stansted.

Anglia i kłopoty

Po podejściu do odprawy rozpoczęła się rzeź. Pytaniom: skąd, dokąd, po co, na co, na ile, do kogo, nie było końca. Oczywiście mieliśmy przygotowaną historię, ale dla Nich okazała się za słaba (pewnie słyszeli nie jedno niewinne kłamstwo). Łamany angielski niewiele pomógł. Pierwszym błędem oczywiście był bilet w jedną stronę, a więc mieli haka na to, że nie wiemy kiedy będziemy wracać czyli, że jedziemy do pracy.

Drugim błędem był niepewny nocleg. Celnicy zadzwonili w to miejsce i okazało się, że kolega kolegi przestraszył się władz i wszystkiemu zaprzeczył. Na domiar złego u kolegi znaleźli adresy potencjalnych miejsc, gdzie można by było się zaczepić na początek.

W tym momencie już wiedziałem, że czeka mnie rychły powrót do domu. Poinformowano nas, że niestety nie możemy przebywać na terenie UK, dostaliśmy nawet jakieś dokumenty odmowne i oznajmiono, że najbliższym samolotem wrócimy do Berlina. Z racji tego, że nie mamy biletów powrotnych, polecimy z powrotem na koszt królowej.

Przeczekaliśmy całą noc i wczesnym samolotem wróciliśmy do Niemiec. Niestety wyprawa do Anglii nie udała się. Zamiast dużej kasy zostałem z długami i do tego nic nie zarobiłem. Wakacje spędziłem pracując w Polsce, ale postanowiłem, że za rok na pewno gdzieś wyjadę. Jako, że angielskojęzyczny kraj najbardziej mi odpowiadał i nie mogła to być Anglia, wybór był prosty Irlandia!