Ponarzekam sobie

Tradycyjnie już zabrakło przedstawicieli polonijnej prasy. Widocznie nie są zainteresowani promowaniem ludzi aktywnych w Irlandii. A może wyczuwają w FAP konkurencję na swojej działalności?

Zabrakło również prowadzących ostatnie spotkanie: Magdy i Mariusza Duchniewiczów. A szkoda, bo prowadzenie pierwszego FAPu wyszło im całkiem zgrabnie.

Na drugie spotkanie, Ci którym się jeszcze bardziej chce od reszty chcących, mieli przygotować własne pomysły na rozwój FAPu. I niestety jak się okazało takowych nie było wcale! Nie no był jeden. Mój i Piotra Słotwińskiego vel Obywatela.

Pierwsze decyzje

Nasz wspólny pomysł (mój i Piotra) nie był wcale jakimś super wydumanym tworem. Był wręcz banalny. Bo skoro FAP ma działać, to trzeba o tym powiedzieć światu. A jak to zrobić nie istniejąc w Internecie?

I tym sposobem powstanie strona internetowa Forum Aktywnych Polaków. I to nie byle jaka, bo jej tworzeniem będę się zajmował ja. Sam byłem zaskoczony ;)

Strona już istnieje lecz na razie jestem na etapie testowania i uzupełniania treścią. Jak tylko będzie się nadawać do publicznej prezentacji, to z pewnością dowiecie się o tym z pierwszej ręki.

Podziały i rozłamy

Jak to zwykle bywało w polskiej historii, tam gdzie dzieje się coś dobrego, ktoś inny musi sabotować te działania. I tak jest również przy tworzeniu FAP.

Otóż pewne osoby postanowiły skopiować nasz pomysł i przedstawić go pod własnym szyldem. I tak powstała FOP – Federacja Organizacji Polonijnych (cytuję z pamięci). Jej pomysłodawcy oczywiście byli na spotkaniu FOP i jak gdyby nigdy nic przedstawili swoją koncepcję wszystkim zgromadzonym. Usłyszeliśmy od nich między innymi, że ich pomysł jest inny, bo ma jednoczyć tylko same organizacje polonijne (FAP ma jednoczyć wszystkich aktywnych) i że już trwają rozmowy wytypowanymi organizacjami i już niedługo odbędzie się pierwsze spotkanie FOP.

Po takich rewelacjach pozostaje nic innego jak wstać z krzesła, udać się do wyjścia i trzasnąć na pożegnanie drzwiami. Jednak ja, wprawiony w boju emigrant, postanowiłem pozostać na posterunku. Pomyślałem sobie, że niech każdy robi to jak chce i na swój sposób. A im więcej będzie działań promujących polską polonię na wyspie, to tym lepiej dla niej i dla nas.